Tussen de huizen door leidt een smal straatje naar een stukje groen. Dikke oude bomen langs een korte laan vormen de entree naar de Weltervijver. Het is een brug tussen twee werelden, de stad en het park. Alsof het verborgen ligt. De weide naast het pad staat vol appelbomen, die hier en daar nog een verdwaalde en verschrompelde appel dragen van vorig jaar. Herfst en lente vechten om de overheersing op deze plek waar de rottende kastanjes zich tussen het ontluikend groen verstoppen.

Continue reading →