door Sandra Israel / foto’s: Anita Hondong
Op 31 januari werd ze geïnstalleerd als stadsdichter van Heerlen. “Er is sindsdien niet veel veranderd,” vindt Amber-Helena Reisig, “Ik had me zoveel dingen voorgenomen, maar het is er nog niet van gekomen.”
Harrie Sevriens signeert zijn dichtbundel
Niet alleen schrijft de dichter over zijn stad Heerlen. Het merendeel van de gedichten gaat over relaties, of juist het stuklopen of geen kans hebben daarvan. En over mensen zoals jij en ik. Bladzijde na bladzijde rijgen de gedichten zich aaneen. Soms bestaand uit twee regels, een ander opgebouwd uit meerdere verzen; maar nooit zonder boodschap of missie. Want van meet af aan is het duidelijk, dat de dichter mensen aan het denken wil zetten en ze aan het lachen wil maken. En wie eerlijk is, moet tijdens het lezen toegeven, eigenlijk om zichzelf te lachen. Hoewel het boek te koop en te lezen is door eenieder die maar wil, draagt Sevriens de bundel speciaal op aan zijn dochter Nadine.
Wie wordt de nieuwe stadsdichter van Heerlen? Wie mag in de voetsporen treden van Harrie Sevriens, die zijn oeuvre en stadsdichterschap van tragikomische aforismen, bekroond zag met een koninklijke onderscheiding? Volgens de gemeente Heerlen moet de nieuwe stadspoëet worden gekozen door “de inwoners van Heerlen”. Toch mogen op facebook ook niet-Heerlenaren een stem uitbrengen. Het typeert de rommelige gang van zaken rond het stadsdichterschap. Een van de kandidaten heeft zich inmiddels teruggetrokken.
Heerlen is op zoek naar een nieuwe stadsdichter. Hij of zij moet de opvolger worden van Harrie Sevriens die van 2010 tot 2012 deze bijzondere job vervulde. Binnenkort zal de gemeente de drie kandidaten bekendmaken die zijn gekozen door een selectiecommissie.
Inwoners van Heerlen mogen de uiteindelijke winnaar kiezen door een stem uit te brengen via onder meer de Heerlense Stadskrant en facebook. De drie gegadigden zijn John Bovendeert, Amber-Helena Reisig en Martin Wings.
De schrijvers hebben reeds diverse publicaties op hun naam staan. Bovendeert (geb. 1944, Heerlen) en Wings (1949, Brunssum) maken deel uit van het Heerlense Schrijverscafé. Van Reisig (1992, Heerlen) verschijnt in het najaar een debuutroman. De stadsdichter zal vanaf het begin van het nieuwe culturele seizoen te zien en te horen zijn op diverse cultuurlocaties in de binnenstad.
Ook wordt er binnenkort een jeugddichter gekozen. De strijd zal gaan tussen Bente Dellevoet, Ricardo Frederiks en Lonneke Orbons.
Harry Prenger
Heerlen
er huist een stad in mij
ik ben haar vesting
de stad is klein – draagbaar bijna
ze past in mijn binnenzak
en zo neem ik haar met mij mee
mensen hebben er hun eigen taal
en als in Babylon bouwt men
aan haar witte muren
en in haar pijlers
staan de woorden: ‘verlaat mij niet’
je ziet ze in de zandbakken
in het onontgonnene
er huist een mens in mij
een mens dat terugverlangt
naar haar geboortegrond
maar er niet kan vesten
voor wie er komt – let op de gevels
let op de straattegels
let ook op de mensen -
ga haar binnen en verlaat niet
want ze huist in ons
deze mooie stad
ze heeft mij tot mens gemaakt
al heeft ze een slechte naam
ze is mijn stad – onze stad
ze huist in ons en in ons alleen.
©Amber-Helena Reisig
Een koninklijke onderscheiding op een spijkerjasje, dat is het resultaat van de afscheidsavond van Harrie Sevriens (55) als stadsdichter van Heerlen. Een avond vol poëzie en muziek, een lach en een traan, een hapje en een drankje en een verrassing als afsluiter.
Hij draait een sjekkie, drinkt genietend van zijn biertje en kijkt met een enigszins verbaasde blik de wereld in. Begroet de mensen op zijn route met een schor “hey, hallo”. Stadsdichter Harrie Sevriens (1957) is net begonnen aan zijn portie binnenstad Heerlen. Op het terras van brasserie De Passie vertelt hij zijn verhaal. Want zo bedaard als hij tegenwoordig overkomt, zo kalm heeft hij zich niet altijd gevoeld. En nog zijn er momenten dat hij de ontmoeting met mensen als een bedreiging voelt. “Ik ben het slachtoffer van kindermishandeling. Dat verleden brak me op tijdens mijn studie natuurkunde en biologie aan de lerarenopleiding. Ik kreeg last van angsten en moest met mijn studie stoppen.”
Haar naam alleen al is je reinste poëzie. Amber-Helena Reisig. In haar gedichten en korte verhalen is de woordenschat telkens rijk aan schakeringen die zomaar een onverwachte wending kunnen nemen, zonder aankondiging vooraf. “Waaien is niet oversteken”. Bij Reisig is de eenvoud verleidelijk, de melancholie soms rauw en realistisch. Spooklopen door een woud van woorden. Maar altijd is er de lust tot lezen en zoals dat gaat met de lust, tot herlezen.
Op het moment dat ze de deur opent, maakt kat Napoleon van de gelegenheid gebruik er tussenuit te knijpen. Dit tot toenemende zorg van de schrijfster die er niettemin op haar elegantst uitziet. Kort getailleerd jurkje in gebroken wit, zwarte kousen, naaldhakken. Parijs 1958. Haar woning is een knalfuif van spulletjes en speeltjes. Pas na het interview en de fotoshoot keert Napoleon veilig terug van zijn strooptocht door de buurt, dit tot grote opluchting van alle aanwezigen.
