Les Deux Garcons Michel Vanderheijden van Tinteren en Roel Moonen

De kunst van Les Deux Garçons maakt kortsluiting in je kop. Beelden waar voortdurend spanning in zit. Beelden die gaan wringen maar ook af en toe een glimlach op je loslaten. “Het is geen leunstoelkunst”, zegt Sandra Stevens tijdens mijn bezoek aan haar galerie in Maastricht. Ze bewondert het duo al jaren om het ambigue en confronterende in het werk. Momenteel exposeert ze Le Jour de Pardon, dat van de bezoeker flink wat incasseringsvermogen eist. Wie het statige galeriepand betreedt weet meteen waar hij aan toe is. Een kinderwagen als martelwerktuig, zitting en rugleuning bekleed met spijkers. Verderop in een grote ruimte een soort kinderkamer van de horror. Aan weerskanten hangen babyfoto’s van de kunstenaars, om hen heen ligt speelgoed voor kinderen dat op bizarre wijze is vermengd met speelgoed voor volwassenen. Onschuld tegenover schuld. Alles wat wenselijk was wordt onwenselijk. Een plastic penis als speelgoedwagentje. Opvallend is de confrontatie met jezelf in de installatie waarin een teddybeer met menselijk gelaat op de grond ligt, de deuren zo krap tegen elkaar gezet dat je je door spiegel en videoschermpje betrapt voelt. Om het benauwd van te krijgen.

Continue reading →