Beeldenman JereMe maakte de volgende sfeerimpressie van het Heerlense graffiti-straatkunstfestival Murals 2013.
Lees hier ons eigen verslag over het project: De stad is een schildersdoek
Beeldenman JereMe maakte de volgende sfeerimpressie van het Heerlense graffiti-straatkunstfestival Murals 2013.
Lees hier ons eigen verslag over het project: De stad is een schildersdoek
Collin van der Sluijs en Super-A
door Jackie Raes
Wie de afgelopen week in Heerlen centrum rondliep kan ze haast niet gemist hebben: knaloranje hoogwerkers met daarop hardwerkende, zwetende graffitiartiesten. Hoewel, zo lang hebben ze er niet gestaan! De meeste artiesten schudden namelijk op tijd van nog geen drie dagen een schitterende muurschildering uit hun mouw. Naast de al bestaande murals in Heerlen krijgt de stad er tijdens Cultura Nova maar liefst vijf nieuwe bij. En dat allemaal dankzij stichting HRLN Street Art, die besloot Heerlen voorgoed op de kaart te zetten als “Street Art City”.
door Harry Prenger
Na een verbaal zetje van de Schunckdirecteur neemt de verslaggever schoorvoetend plaats in de “tandartsstoel” van David Bade. Veel mensen zullen hem eerder kennen als de spraakwaterval van het tv-programma Art Men, dan van zijn ongrijpbare kunstwerken. In Heerlen ontvangt, spreekt en tekent de kunstenaar bezoekers die bereid zijn tot een persoonlijk praatje. Dat tekenen moeten we niet al te letterlijk nemen. Portretten maakt hij door middel van aantekeningen, gewoon in een opschrijfboekje.
door Janneke Prins
De toren van de Pancratiuskerk is niet het hoogste punt van Heerlen. Nee, die eer komt toe aan het prachtige Imstenraderbos. Vlak achter industrieterrein De Beitel ligt dit hellingbos op 197 meter boven zeeniveau. Een bezoek in deze periode is prachtig, de ontluikende lente ontvouwt zich voor je ogen.
door Erik Slangen / foto’s: René Bradwolff
Opvallend veel trainingspakken en kale koppen lopen voor een avond hiphop door de zaal. Wie niet beter weet denkt op Thunderdome te zijn aanbeland. Niettemin vierde het New Yorkse Onyx eveneens hun eerste successen medio jaren negentig, dezelfde periode dat gabberfeesten ‘hot topic’ waren. Uitpuilende ogen of malende bekkies zijn er deze avond niet. Behalve de beveiliger die strak uit de ogen kijkt en op zijn prooi jaagt. Want traditiegetrouw wordt het publiek meermalen aangespoord dat ding aan te steken, ‘and pass it ova here’.
door Sandra Israel / foto’s: Anita Hondong
Op 31 januari werd ze geïnstalleerd als stadsdichter van Heerlen. “Er is sindsdien niet veel veranderd,” vindt Amber-Helena Reisig, “Ik had me zoveel dingen voorgenomen, maar het is er nog niet van gekomen.”
door Harry Prenger / foto’s: Joep Deumes
Blijkbaar was het de band Eels goed bevallen in Heerlen. Bijna twee jaar geleden verzorgden de Amerikanen een opvallend en onvergetelijk optreden in het Parkstad Theater. Mede aanleiding voor de terugkeer: het onlangs verschenen tiende album Wonderful, Glorious. Een voor Eelsbegrippen degelijk en weinig excentriek album. Een groot deel ervan werd gespeeld in de niettemin stijf uitverkochte Limburgzaal.
door Erik Slangen / foto’s van Dimitrie van Dijk: Anita Hondong
Vader Van Dijk legt niet alleen straten aan, ook rijdt hij zijn zoons naar elk optreden ver weg of dichtbij. Dimitrie van Dijk (1991), de ene helft van de tweeling, is ‘founding father’ van en gitarist ín de Heerlense metalband Unchained Breathing. Of beter gezegd: Young Ambiant Deathcore band.
door Janneke Prins
Parkstad schijnt toch een verbazend aantal aficionados te hebben. Eric Vaarzon Morel houdt zijn hand tegen het licht van de podiumlampen en tuurt de zaal in. De ING-zaal mag dan Parkstadtheater’s kleinste zaal zijn, kennelijk is de Amsterdamse flamencogitarist aangenaam verrast. Want met zijn atonale ritmes en ondoordringbare cante jondo, is flamenco voor de Noord-Europese luisteraar nogal ontoegankelijk.