De kenmerkende hoed, parelketting en stem lijken als twee druppels water. Een sublieme gelijkenis, zowel qua karakter als uiterlijk. Meryl Streep vertolkt Margaret Thatcher op een briljante manier in de biografische film The Iron Lady. Een film over het politieke spel, vrouwelijkheid en de strijd tegen ouderdom van de eerste vrouwelijke premier van het Verenigd Koninkrijk.
Kinky laklaarzen die al ruim twintig jaar gedragen worden. Het uitzoeken van de nieuwste dildo’s, met extravagante opties zoals een afstandsbediening en een heuse dolfijnstimulator. Een family pack condooms met 144 exemplaren. Wat hebben deze dingen met elkaar gemeen? Ze passeren stuk voor stuk de revue in de nieuwe documentaire Ouwehoeren. Over twee Amsterdamse prostituees met maar liefst vijftig jaar werkervaring op de Wallen. Met verrassend veel kijkplezier en ontluisterende momenten. Genieten met een lach, een traan en een kleine shock.
Een ouderwets stomme film in krakend zwart-wit. Gaan we daar nog voor naar de bioscoop? Behalve bij salonfähige filmfestivals waar het ineens kunst heet. Romantisch op de koop toe. Het merendeel dat tegenwoordig in dit genre gemaakt wordt, is zelfs te inhoudsloos en slaapverwekkend voor thuis op de bank. The Artist van Michel Hazanavicius heeft alle clichés van een romantische film in zich en veegt tegelijkertijd de bijbehorende kritiek van tafel.
Afscheid nemen. Het is de eerste gedachte die opkomt als het licht dooft en de klanken van Wagner’s Tristan en Isolde door de Rode zaal van Lumière Cinema Maastricht schallen. De aanzwellende muziek begeleidt de eerste fotografische beelden van de film Melancholia van regisseur Lars von Trier. Trage beelden van rampspoed, een voorbode wat de toeschouwer aan het eind van de film te wachten staat: de planeet Melancholia komt in botsing met de aarde. In de omschrijving van de film wordt niet helemaal duidelijk wat men van Melancholia mag verwachten. Een rampenfilm? Een zwart, komisch, psychologisch drama?
Ook in Luik schijnt soms de zon. Met Le gamin au vélo hebben de gebroeders Dardenne een hartverwarmende film afgeleverd. Waarin het kwaad op het juiste moment wordt afgewend, maar genoeg aanwezig is om geloofwaardig te blijven. Een publiekslieveling van het betere soort en winnaar van de Grand Prix du Jury in Cannes.
