03
Sep 15

Beeldende denkers in Jan van Eyck

digitaal

door Hanneke van Dongen

Jo Frenken kijkt stralend rond, na een week van lange dagen in het Charles Nypels Lab, de eigen drukwerkplaats van de Jan van Eyck Academie waar deelnemers maar ook kunstenaars van buiten de academie terecht kunnen voor een unieke combinatie van diverse druktechnieken.

Risoprint, zeefdruk maar bijvoorbeeld ook oude stencilmachines: elke techniek heeft eigen mogelijkheden en uitstraling zodat zelfs de meest wilde kunstenaarsideeën uitgevoerd kunnen worden, vertelt Jo Frenken. Jo is de coördinator van het Charles Nypels Lab, al doet het droge woord ‘coördinator’ geen eer aan de bevlogen, enthousiaste man die mij vertelt over zijn werkplek waar de afgelopen week een berg werk verzet is: “Het was geweldig, volgend jaar graag weer maar dan wil ik daarna wel graag een week vakantie,” zegt Jo lachend.

jo

Jo Frenken

Aan de muren van de prachtige kantine en centrale entreeruimte van de Jan van Eyck in Maastricht hangen zeer uiteenlopende prints in verschillende druktechnieken. Van formaat ansichtkaart tot eenpersoons dekbed en van stencil tot combinaties van bijvoorbeeld Risoprint met zeefdruk: de variatie is groot en een rode draad is zonder uitleg niet op het eerste gezicht te vinden. Niet dat dit een probleem is: elk werk vertelt een eigen verhaal of stelt eigen vragen.

Grafisch ontwerp is natuurlijk bij uitstek een vakgebied waarbij beeld en tekst zonder verdere toelichting hun eigen verhaal zo krachtig mogelijk moeten vertellen. De deelnemers aan de Summer Design Academy zijn hier ondanks de grote tijdsdruk goed in geslaagd, zowel in print als digitaal. De digitale presentaties vind je direct bij binnenkomst links. Op de tafels in de kantine blijken ook de menukaarten verrassend aangepast aan de expositie, een vrolijke noot in de soms pittige onderwerpen die worden aangesneden.

menu2

De tentoonstelling The Digital vs The Archaic (t/m 12 september) is de uitkomst van een intensieve samenwerking, een week lang, van zestien internationale grafisch ontwerpers die zich onafhankelijk van elkaar hebben aangemeld voor de Summer Design Academy. De workshop wordt geleid door de Design Displacement Group, bestaande uit vijftien ontwerpers en een wetenschapper die zich bezig houden met onderzoek naar de toekomst van design.

De titel zegt het al: oude en nieuwe technieken ontmoeten elkaar en worden eventueel gecombineerd. Jo Frenken legt uit: ‘De kunstenaars zijn twee aan twee aan elkaar gekoppeld, door er een algoritme op los te laten. Elke dag hebben ze een ander thema gekregen, dat nog diezelfde dag uitgewerkt moest worden tot twee eindproducten: ’s ochtends een digitaal werk, ’s middags drukwerk. Elk koppel heeft bij aanvang van de week een druktechniek en een kleurenpalet toegewezen gekregen. Dit lijkt misschien beperkend maar geeft juist een kapstok, enig houvast om in zo’n kort tijdsbestek kwalitatief goed werk te kunnen creëren.’

boek

Ter illustratie van de vragen waar de ontwerpers tegenaan liepen geeft hij een voorbeeld: “We kennen allemaal het teken van radioactief afval. We weten ook dat radioactief afval een afbraaktijd heeft van tienduizend jaar. Het afval wordt achter slot en grendel gestopt, met voor ons, nu, duidelijke waarschuwingen op de deuren. Maar wie garandeert dat over pak ‘m beet negenduizend jaar de mensen onze tekens nog kunnen begrijpen? Kun je tekens maken die universeel leesbaar zijn en blijven?”
Vind op dat soort vragen in een ochtend of een middag maar eens een antwoord dat je ook nog grafisch vorm moet geven en uitvoeren.

Er zijn regelmatig tentoonstellingen en gratis lezingen bij de Jan van Eyck Academie, waar je overigens voor een bescheiden bedrag ook heerlijk kunt lunchen. Voor meer informatie en openingstijden: janvaneyck

Voor voorbeelden van wat er allemaal voor moois gemaakt wordt in het Charles Nypels Lab: instagram charles nypels lab

designdisplacementgroup

Plaats dit bericht op Twitter Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je LinkedIn-contacten Print deze pagina of genereer een PDF-bestand

02
Sep 15

Mette Sterre en het ongemak als kunstvorm

Mette Sterre-20150901-018

door Harry Prenger / foto’s: Joep Deumes

Op het eerste gezicht oogt de kunst die ze maakt bizar, afstandelijk en vervreemdend. Omdat haar werk zich niet meteen in een hokje laat duwen kun je er niet onmiddellijk je vinger op leggen. De kunst van Mette Sterre!? Uitroep en vraagteken tegelijk.

Continue reading →

Plaats dit bericht op Twitter Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je LinkedIn-contacten Print deze pagina of genereer een PDF-bestand

31
Aug 15

Waar Het Vlakke Land Gaat Plooien van Toneelgroep Maastricht: de dialogen zijn virtuoos

WaarHetVlakkeLandGaatPlooien-TGM_43-@Ben_van_Duin

(foto: Ben van Duin)

door Janneke Prins

Een berg aardappelen op tafel waar een sopraan achter gaat zitten schillen, een psychedelische rockband en een decor dat doet denken aan een mijnschacht. Dat is de entourage waarin zich de roadtrip Waar Het Vlakke Land Gaat Plooien ontvouwt met epische dialogen die soms de toon krijgen van een felle discussie.

Continue reading →

Plaats dit bericht op Twitter Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je LinkedIn-contacten Print deze pagina of genereer een PDF-bestand

30
Aug 15

Winnaars fotowedstrijd ‘De Letste Schiech’

Jan van Soest

foto’s: Jan van Soest

Beelden van verlaten mijnschachten of voorwerpen die herinneren aan de mijnen en de mensen die er destijds werkten. In het Kerkraadse Cube Design Museum vond de opening plaats van een fotografieproject, met het oog op het Jaar van de Mijnen in de regio Parkstad. Amateurfotografen konden werk inzenden voor De Letste Schiech, een fotowedstrijd met als thema de mijnsluiting en de laatste ‘schiech’; de laatste werkdag van de mijnwerkers, maar ook van huidige werknemers. Prijzen gingen naar deelnemers die ‘de letste schiech’ het beste wisten te verbeelden.

De eerste prijs in de categorie ‘series’ was voor Jan van Soest met zijn reportage Einde Van Een Tijdperk. De Belg René Duchateau mocht de eerste prijs ‘individueel’ in ontvangst nemen voor What Now?

René Duchateau

foto: René Duchateau

De prijswinnende en tientallen andere foto’s zijn tot en met 13 september 2015 te zien in Werkplaats K te Kerkrade. Daarna verhuist de expositie naar bibliotheek De Domijnen in Sittard-Geleen.

Het Cube Design Museum ligt aan het Museumplein in het centrum van Kerkrade. Oktober 2015 is de officiële opening van de gebouwen die op deze locatie zijn gehuisvest onder de naam Continium Discovery Center.

hklimburg de letste schiech

continium 

 

 

Plaats dit bericht op Twitter Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je LinkedIn-contacten Print deze pagina of genereer een PDF-bestand

27
Aug 15

Heerlen kleurt dankzij street art project Transition In Color

Dourone

First Diversiteit (detail) – Dourone

door Harry Prenger

In Heerlen gaat het jaarlijkse kunstproject rond de muurschilderingen van start. De stichting Street Art presenteert “nieuwe kunstinterventies in en rond het centrum van Heerlen”. Deze vinden plaats van zaterdag 29 augustus tot en met zondag 6 september. Titel van het project: Transition In Color.

Continue reading →

Plaats dit bericht op Twitter Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je LinkedIn-contacten Print deze pagina of genereer een PDF-bestand

23
Aug 15

5 jaar ZwartGoud

qlahq1d4hggl4urdtncqbrxwula6270riwlr1nqbglwivqnu72gq6h4b9x2k7h3y-f

door Harry Prenger

Voor wie het was ontgaan, ZwartGoud bestaat deze maand precies vijf jaar. Sinds 2010 hebben we meer dan zeshonderd artikelen gepubliceerd met prachtig beeldmateriaal. We kwamen op de meest uiteenlopende plekken en ontmoetten bijzondere kunstenaars en andere vrijdenkers.

Continue reading →

Plaats dit bericht op Twitter Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je LinkedIn-contacten Print deze pagina of genereer een PDF-bestand

21
Aug 15

Michelle Bracke – Ruptuur een stadsgedicht

ZS8O3654-v2 (1)

(foto: Roel Janssen)

Exclusief voor ZwartGoud schreef de Heerlense stadsdichter Michelle Bracke ter gelegenheid van ons vijfjarig bestaan: ruptuur, een stadsgedicht.

ruptuur

de gebouwen zijn te hoog vandaag
te prestigieus voor de middelmaat beneden
en er staat te veel leeg om lief te zijn

het is weleens gedacht: ik ben het
deze leegstaande panden huilend tussen
steengruis dit doodgeroest fietsenrek
de tienergraffiti op bushokreclames *

stel je voor: je beste tekening zucht je tegen
het raam terwijl de stad door een wolkbreuk
zwemt en als de regen stopt verdwijnt je tekening

stel je voor: een kind vlucht een gebouw in
niet wetende dat het zelf ook muren heeft

klik aan
a. behoud de tekening
b. leer het kind
c. de stad is te mager vandaag en als ik
uitgehongerde paarden langs de weg zie
bel ik normaliter de dierenpolitie
maar er staat te veel leeg om lief te zijn

na zware regenval is het uitzicht nooit
schoongedoucht, dan geef ik toe aan de straten
aan de goten aan het onbestemd karkas op mijn balkon
dat het beter is in de schaduw van een ander

* streep door
ik woon in een stad / een stad woont in mij

© Michelle Bracke

Plaats dit bericht op Twitter Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je LinkedIn-contacten Print deze pagina of genereer een PDF-bestand

17
Aug 15

New Orleans zangeres Meschiya Lake: “Wij maken geen museumjazz”

MeschiyaLake-0037

Zangeres Meschiya Lake en haar The Little Big Horns nemen je mee naar de jazzclubs van New Orleans in de jaren dertig. Swingen geblazen op traditionele jazz en ragtimemuziek. Zelf luistert Meschiya naar Bessie Smith en Noorse blackmetal. Op 9 september is ze met haar band in Heerlen voor een optreden in de Nieuwe Nor.

Continue reading →

Plaats dit bericht op Twitter Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je LinkedIn-contacten Print deze pagina of genereer een PDF-bestand