Wat hebben Argentinië, energieke dansers, een zwevend decor en acrobatische acts met elkaar gemeen? Het komt allemaal samen in de interactieve theatershow Look Up van de Argentijnse theatergroep Fuerza Bruta. Vol zintuiglijke prikkels, levenslust en met een hoog entertainmentgehalte. Kan deze voorstelling, die de ‘rode draad’ van cultuurfestival Cultura Nova genoemd wordt, de hooggespannen verwachtingen waarmaken?
(foto: Erwin Penners)
“Alle dingen die ik had bedacht, vallen nu op zijn plek.” Hoewel hij vlak voor de première staat van de dansvoorstelling Requiem For A Dying Planet tijdens Cultura Nova, oogt de choreograaf en danser Joost Vrouenraets heel ontspannen. Requiem For A Dying Planet is een choreografie voor twee dansers: Maïté Guérin en Joost Vrouenraets; over een man en vrouw die het einde van de wereld beleven en die door al hun instincten te gebruiken overleven en een nieuw begin maken.
“Dit is de eerste dag van de rest van mijn leven.” “Die dag had ik vorige week.” “En wat deed je toen?” “Ik ging naar mijn werk.” De toon voor de dansvoorstelling SKIN door Danshuis Station Zuid, onderdeel van Cultura Nova, is gezet. Een sfeer van afwachting die al voelbaar is bij het betreden van het Kerkraadse theater. Want de toeschouwers weten dat ze onderdeel zullen uitmaken van de voorstelling.
Nog niet eens zo heel lang geleden was er een tijd waarin je een telefoonnummer moest draaien via een kiesschijf, mannen gleufhoeden droegen en een babydoll geen speelgoedpop was maar dameslingerie. Zangeres Lilian Hak laat de jaren veertig en vijftig herleven in een omgekeerde muzikale striptease, waarin het verleden stukje bij beetje opnieuw wordt aangekleed door het heden.
Jeff Jaspar & René Bradwolff
Maurits Goossens en Tijmen Bergman (foto: Maria Stijger)
Muzikale nomaden, dat zijn Maurits Goossens en Tymen Bergman. Zonder haast reisden ze door Europa en het middellandse zeegebied. Aftands, geroest busje vol met opnameapparatuur. En dan van dorp tot dorp rijden en alle gevonden volksmuziek aan magnetisch band toevertrouwen. Zoiets. Terug in Nederland volgden uren in de studio. Die moeten spannend zijn geweest. Ritme, gitaarrif, baspartij en dan maar graaien uit die schier oneindige hoeveelheid muzikale fragmenten uit pakweg Frankrijk, Tunesië, Albanië, Polen, Griekenland, Turkije en Roemenië.
