Toen de jonge Paul Gough nog thuis bij zijn ouders woonde in de buitenwijken van Sydney, raakte hij verslingerd aan de gruizige synthesizerpop van stadgenoten Severed Heads. Gough (1964) ontdekte dat er meer aan de hand was. Hij hoorde vanachter de ruis allerlei muzikale ideeën en technische mogelijkheden. Als een paal boven water: dit is mijn ding.
Asmus Tietchens
“Raarrrr”, riep Michiel Romeyn in een aflevering van Jiskefet, waarin hij vanaf de tribune een experimenteel toneelstuk ins blöde hinein becommentarieerde. Raarrrrr is ook de muziek van Asmus Tietchens. Net als zijn naam natuurlijk. Geluidskunst. De Duitser maakt het niet alleen, hij geeft er ook les in, op de Hochschule für Bildende Künste Hamburg.
Hadden ze vast nooit gedacht in 1984. Dat de band met die rare naam ooit te koop zou zijn bij de Free Recordshop. Kapotte Muziek maakt muziek door met behulp van contactmicrofoons klankmogelijkheden uit voorwerpen en materialen te halen. Daar wordt dan een streep ruis van gemaakt of stukjes geluid uit geknisperd. Altijd op zo’n manier dat je niet weet wat er gaat gebeuren. Soms mogen anderen dat doen. Kapotte Muziek als onderwerp voor weer nieuw materiaal. Talrijk zijn de ‘samenwerkingen’ die luisteren naar de naam Kapotte Muziek By… De bekendste komt van Sonic Youthgitarist Thurston Moore.
Kapotte Muziek is Frans de Waard, Roel Meelkop en Peter Duimelinks. De opmars tegen het gangbare valt te beluisteren in een onophoudelijke stroom tapes, cd’s en vinyl. In 2010 verscheen een jubileumoverzicht in een kek houten kistje met tien cassettebandjes. Of er verder nog wat te vieren valt? Kapotte Muziek treedt komende vrijdag in Heerlen pas voor de derde keer sinds de oprichting op in Limburg.
En ja, dan die naam. Toen De Waard als jongetje thuis woonde kreeg hij van zijn vader wel eens het verwijt dat hij niet van die harde muziek moest draaien, van die ‘kapotte muziek’.
(foto: Harco Rutgers)
Zèbra is een project van Kapotte Muziekmannen De Waard en Meelkop, die per album en optreden een thema uit de popmuziek behandelen. Zo gaat debuut The Black And White Album over het gebruik van het woord ‘music’. In de praktijk worden fragmentjes Listen To The Music van Doobie Brothers en Music van John Miles doodleuk in een context van dwangmatige technoritmes geramd. Eenvoudig maar bijzonder effectief. Het gebruik van samples leidde er overigens toe dat de cd vlak na de release door het label uit de handel werd genomen.
Live In Leugen gaat hopelijk langer mee. De Waard: “Daarop staan allemaal samples van Martin Hannett producties (sans Joy Division), dus veel A Certain Ratio en Section 25, gemaakt voor een avond in Brussel. In Heerlen doen we, hoop ik, voor het eerst onze classic set, gebaseerd op samples van popmuziek waarin de woorden rapsodie, ouverture, fanfare in voorkomen – kun je vast nadenken over wat dat zal zijn.“
Kapotte Muziek, Zèbra, Wouter Jaspers/Audrey Chen ((h)ear, Kunstencentrum Signe, 28 januari 2011, Heerlen)
Meer info:
(h)ear
fransdewaard
myspace.com/zebrabrez
freerecordshop.nl/music/kapotte-muziek-by
Harry Prenger
