ach Vicky
Een groot deel van mijn jeugd heb ik doorgebracht liggend op bank voor de tv. Een van de programma’s waar ik naar keek was de ZDF Hitparade. Eigenlijk was het de favoriete uitzending van mijn moeder. Op zaterdagavond zaten we samen aan de buis gekluisterd. Min of meer noodgedwongen keek ik mee omdat ik verder toch niks te doen had, zeker niet op zaterdagavond. Mijn wereld moest nog beginnen.
Het eerste dat opvalt is wat er allemaal níet te zien is. Geen podium, geen decors, geen zaal. En toch is er sprake van een theatervoorstelling? Het is maar net hoe je het bekijkt. Een opvoering die zich afspeelt op de Maaspromenade van Maastricht. Welkom bij Pleinvrees van theatermakers Lotte van den Berg en OMSK.
Wat Atari Teenage Riot doet gebeurt nog maar zelden in de popmuziek. De Duitse groep laat zich voorstaan op maatschappelijke betrokkenheid en engagement. Opruiend en adrenalineverhogend is de muzikale begeleiding. Technopunk die pijn doet. 22 december treedt de band op in Heerlen.
(foto: Carol Vanselow)
Heerlen nader onderzocht door kunstenaars. Kunstencentrum Signe stelt een onderzoek in met de vraag of ze willen “reflecteren op identiteit, maakbaarheid, emotionele binding, beleving en branding van Heerlen”. Volgens wethouder Barry Braeken, tijdens de opening van de expo, houden ze de stad een spiegel voor. Eigenlijk is het geen tentoonstelling, maar een onderzoeksprogramma. Eventuele antwoorden zijn te vinden bij tijdelijke installaties, lezingen en debatten.
Raadsel in De Nieuwe Nor, Heerlen
Als muzikant noemt hij zich Raadsel, maar ingewikkeld is het niet. Peter Moolenaar is zijn naam; een man van weinig woorden. Wel experimenteert hij volop met beats. En dat bracht hem waar hij nu staat. In 2008 is hij begonnen via een vriend van hem, Luc, beter bekend als Luisterwaar. Hij heeft enkele nummers gemaakt en deze op de gratis internetmuzieksite SoundCloud gezet.
Op 12 juli 1962 trad er een bandje op in de Londense Marquee Club: The Rollin’ Stones. Korte tijd later voegde manager Andrew Loog Oldham een letter aan de bandnaam toe. De rest is geschiedenis. Gastcolumnist Gard Simons over The Rolling Stones.
“Ik maakte me druk over wat ik in 1965 zou gaan doen, want ik had mijn baan opgezegd. Een popgroep leefde toen zo’n twee jaar. Ik verwachtte voor ons een nog korter bestaan.” Aan het woord is Rolling Stones-drummer Charlie Watts tijdens het veertigjarig bandjubileum in 2002. Inmiddels zijn er weer tien jaar verstreken en de geruchten over een ophanden zijnde afscheidstoernee zwellen aan.
De blauwe lucht steekt af tegen haar witgrijze haar. Een vlaagje wind probeert het ouderwets opgestoken kapsel op te waaien en peutert enkele plukken los. Geroutineerd, maar precies en liefdevol, opent het vrouwtje de ijzeren deurtjes van het kapelletje. Terwijl de Heiligenbeeldjes haar gadeslaan controleert ze of de kaarsjes nog branden. Twee keer per dag verzorgt het vrome vrouwtje dit huisje van Maria. Een taak die ze, haar moeder opvolgend, al 33 jaar volhoudt. Op steenworp afstand ligt de watertoren van Rimburg. “Menig Duitser en Amerikaan hebben zich hier schuilgehouden,” vertelt ze over de Maria kapel. Vervolgens wijst ze richting bosstrook. “En de watertoren, daar hadden ze hun barakken.”
Je hoort het de mensen in de filmzaal van SCHUNCK* bijna denken: hoe kan een Gronings ontwerpbureau plannen en ideeën ontwikkelen voor het gebied tussen Kasteel Hoensbroek en de Brunssummerheide? Juist dat gaat Jeroen de Willigen, stedenbouwkundige en algemeen directeur van ontwerpbureau de Zwarte Hond deze avond proberen uit te leggen. Hij neemt de Ruby Tuesday lezing van dinsdag 3 juli in SCHUNK* voor zijn rekening.
Dat moet André Dumont zelfs in zijn stoutste dromen nooit gedacht hebben. Meer dan honderd jaar na zijn steenkoolvondst in de grond van Belgisch Limburg, vindt er de grote internationale kunsttentoonstelling Manifesta plaats. Om precies te zijn in het naar de geoloog vernoemde mijngebouw van het Genkse stadsdeel Waterschei.
