
Tom Barman, dEUS, Maastricht 2010 (foto: René Bradwolff)
Dat dEUS al jaren zo mateloos populair is, ondanks de grillige natuur van albums, songs èn bandleden, het blijft verbazingwekkend. Voor het enige optreden van dEUS in Nederland leek ook Maastricht massaal te zijn uitgelopen. De achterste rijen van het Bruisfestival stonden bijna in de portiek van de aan de rand van de Markt gelegen Friture Reitz, befaamd om zijn Belgische frites in puntzak.
Na een verblijf in de studio voor een in september 2011 te verschijnen album, wilde de band uit Antwerpen gedurende de zomermaanden best even uitwaaieren op kleinschalige festivals. Wie echter hoopte op een try-out met nieuwe nummers kwam bedrogen uit; wellicht vond dEUS een openluchtfestival met zijn risico op wegdwarrelend geluid en gelegenheidsbezoekers ongeschikt voor een set met onbekend werk.
Veel maakte het niet uit. De stoer uitziende mannen rond zanger Tom Barman schudden vijftien bekende songs uit de mouwen, maar dan wel zo gedreven en ongerept dat de bandleden er zelf ook van opkeken en spontaan over het podium begonnen te stuiteren. Kwam goed van pas, want ook de songs van dEUS bestaan uit zichzelf nauwelijks in toom houdende gekte en, bij wijze van tegengif, van narcotiserende gratie.
Maniakaal was de uitvoering van Theme From Turnpike, met zijn zwoelswingende assemblage rond een nummer van jazzbassist Charles Mingus, opgejaagd de ‘here comes, here comes the nighttrain’ van Sun Ra, vernoemd naar die andere jazzpionier. Ach, de Tom Barmannen van dEUS waren gewoon lekker bezig met het uitdelen van een gratis rondje, zeker toen bleek dat al die andere traditionele ingrediënten ook naar meer smaakten: pilsjes Velvet Underground van bierbrouwerij Kurt Weill met Tom Waits achter de tapkraan. Wat een prachtig optreden.
dEUS (Bruisfestival, Maastricht, 4 september 2010)
Harry Prenger