Toen de jonge Paul Gough nog thuis bij zijn ouders woonde in de buitenwijken van Sydney, raakte hij verslingerd aan de gruizige synthesizerpop van stadgenoten Severed Heads. Gough (1964) ontdekte dat er meer aan de hand was. Hij hoorde vanachter de ruis allerlei muzikale ideeën en technische mogelijkheden. Als een paal boven water: dit is mijn ding.
Asmus Tietchens
“Raarrrr”, riep Michiel Romeyn in een aflevering van Jiskefet, waarin hij vanaf de tribune een experimenteel toneelstuk ins blöde hinein becommentarieerde. Raarrrrr is ook de muziek van Asmus Tietchens. Net als zijn naam natuurlijk. Geluidskunst. De Duitser maakt het niet alleen, hij geeft er ook les in, op de Hochschule für Bildende Künste Hamburg.
Audrey Chen
“Aftasten”, noemt Wouter Jaspers na afloop zijn samenwerking met celliste en stemkunstenares Audrey Chen. In de praktijk betekent dit een voordracht voor stem en elektronische muziek die ter plekke wordt bedacht èn uitgevoerd. “We raken steeds meer op elkaar ingespeeld”, vult Chen op bescheiden toon aan. Voorafgaand aan de korte ontmoeting spelen ze alsof ze niet anders gewend zijn, al is het optreden in Heerlen pas hun zesde als duo.
Niet iedereen zal gecharmeerd zijn van Chens stemkunst. De Amerikaanse krijgt het opeens op haar heupen met een gecontroleerd soort geschreeuw. Even wennen dus. Op den duur blijkt haar primitieve oerstem zich naadloos te schikken in moderne, kameleontische klanken. Chen krijst, huivert, jaagt je de stuipen op het lijf, geeft zichzelf bloot. Vanavond wint de emotie het van het verstand. De symbiose tussen vrouwenstem met cello en de elektronische muziekmanipulaties van Jaspers, die zijn roeping als geluidsmagiër lijkt aan te moedigen met vocale bijdragen, maakt indruk.
Wouter Jaspers
De muziek is voortdurend in beweging, zwelt aan, remt af en zit vol met rare klanken en omwentelingen. Zonder dat ze elkaar hoeven aankijken houdt het duo de concentratie van begin tot einde vast. En toch verraadt Jaspers’ lichaamshouding betrokkenheid. Terwijl Chen geconcentreerd achter haar cello zit, deint de Tilburgse geluidskunstenaar in strak colbertje lichtjes op en neer vanachter zijn met kabeltjes, stekkers en snoeren gestoken mengpaneel. Een tableau vivant voor het oog gaat over in een lust voor het oor. Een canvas waar de slierten ambient, noise en drones onophoudelijk en kleurrijk vanaf druipen. Gevoel vangen met geluid. Waar zou het toch allemaal vandaan komen? Wouter Jaspers op zijn blog: “I’ve been in Berlin for around one and a half month now, it was a rough period, especially on a personal level, but the show must go on”.
Audrey Chen en Wouter Jaspers (live, (h)ear, 28 januari 2011, Heerlen)
Meer info: Wouter Jaspers
Wouterjaspers en Audrey Chen
Tekst: Harry Prenger
Foto’s: René Bradwolff
Van beroep geluidskunstenaar, in werkelijkheid magiër van ongehoorde klankkunst. Wie tijdens het optreden een blik achterom wierp kon Janek Schaefer in opperste concentratie aan de knoppen zien draaien van minuscule effectapparatuur. Minder is meer moet hij gedacht hebben. Met weinig middelen een maximaal effect bereiken in een ruimte waarvan het plafond ovaal was afgedekt met panelen van schuimrubbber. Voldoende voor de volle laag. Voldoende voor klanken die een muzikale draai om de oren kregen met als gevolg een psychedelische totaalervaring. In het aardedonker hoorde en voelde je ambientmuziek stokken en de soundscapes op en neer golven.
