Moderne dans is niet alleen de expressie van het lichaam maar biedt in de beste gevallen evengoed een mogelijkheid om met inlevingsvermogen en verbeelding uitdrukking te geven aan de psyche. Dat laatste gaat beslist op voor CHARLIE, Joost Vrouenraets’ choreografie voor vijf dansers, waarin heroïek versus kwetsbaarheid van een gevierde strip- en filmheld wordt blootgelegd. Choreografie als reflectie. Dansen om je lichamelijke gesteldheid te verbeteren, zoals de opdracht luidde die Vrouenraets leermeester Maurice Béjart op jonge leeftijd meekreeg van zijn huisarts. Vrouenraets legt in zijn performances de nadruk op de geestelijke variant.
De Heerlense choreograaf en zijn danspartner Maïté Guérin vormen sinds 2005 Gotra Ballet, waarmee ze voorstellingen maken die verhalend, subtiel geëngageerd en prettig eigenzinnig zijn. Omstandigheden en locaties worden vaak opgenomen in de choreografie, zoals in Requiem For A Dying Planet, dat zich afspeelde in een mijnwaterpompgebouw in het Schutterspark van Brunssum. Guérin en Vrouenraets ‘zwoegend’ door het rulle zand naar het einde der tijden.
Aan Gotra Ballet zal het niet liggen. Enkele weken voor de première van CHARLIE geeft Guérin in Heerlen een workshop aan een stel meiden en een jongeman uit Groningen. Op zondagochtend. Elementen uit CHARLIE worden alvast gebruikt om de deelnemers telkens opnieuw te hameren op ritme, partnering en techniek. Het enthousiasme van de deelnemers bleef onvermoeibaar.
Ewa Sikorska
CHARLIE is het eerste deel van de reis CHARLIE Goes Home dat een onderzoek inhoudt naar de vraag wat er nog rest van de mens achter de superheld. De gelaagdheid van de onderneming blijkt al meteen uit het eerste deel van de reis waarin een koppeling plaatsvindt tussen heldendom tegenover individuele kwetsbaarheid. Zoiets komt niet vanzelf. Aan het begin van de voorstelling staat danser Melanie Wirz in haar eentje naakt op het podium. Wanneer ze zich aankleedt krijgt ze gezelschap van haar medespelers, die voortdurend van rol wisselen: van beschermers naar aanvallers, van deelnemers naar toeschouwers. Eerst in vrijetijdskleding, tijdens het tweede gedeelte danst men stoer in Superman jumpsuit; met letter C op de borst. Niet van Catwoman, wat gezien de vechtkunstachtige bewegingen trouwens best had gekund.
De aanvallende en andere omtrekkende bewegingen waarmee de persoonlijkheid van de held gestalte krijgt speelt zich af in het zoeklicht van schijnwerpers en onheilspellende donkerte, treffend verklankt door de opzwepende muziek van Joris de Man. Een mix van filmscore, geluidseffecten en techno à la The Prodigy. Op sommige moment heb je zelfs het gevoel dat je in de bioscoop zit. Zeker wanneer dansers Wannes de Porre en Iker Arrue een schietscène uit een sciencefictionfilm nabootsen. De bewegingen lopen bijna komisch en angstvallig perfect synchroon met het geluid van het doorladen en afvuren van ‘fictional firearms’. The Terminator, maar dan op de bühne.
Wannes de Porre en Iker Arrue
Wie held wil zijn loopt risico zijn persoonlijkheid te verliezen. De indruk dat de voorstelling tegen het einde iets te opzichtig refereert aan Star Wars compleet met zwaaiend laserzwaard, kan alleen maar opzettelijk bedoeld zijn. Wie wil er niet held zijn in een Hollywoodfilm, inclusief plat sentiment en clichés. Een illusie natuurlijk. In het slotakkoord wordt de realiteit stap voor stap, soms letterlijk, weer voelbaar in de dans van Wirz.
Melanie Wirz
Haar lichaamstaal laat aan duidelijkheid niks te wensen over: stuiptrekkingen, hyperventilatie, tollend en zwierend exorcisme. Over de luidsprekers horen we haar schreeuwen en dreigen. Pas later volgt de inkeer. “Here I am”, fluistert ze. Weg heldendom, maar wel alles en iedereen en vooral zichzelf overwonnen. Net als de andere dansers ontdoet ze zich van haar CHARLIE kruippakje. De kwetsbaarheid terug bij af. Naakt, zonder het tegenlicht van de openingsscène, maar in de afdekkende beschutting van de duisternis. Best een voltreffer van dit stel overwinnaars.
Meer: Gotra ballet
CHARLIE – première (Gotra Ballet, Parkstad Limburg Theaters, Heerlen, 6 december 2012)
Nog te zien o.a. 28 en 29 december 2012, Ainsi, Maastricht en diverse steden in de rest van het land
11 december geeft Joost Vrouenraets de Ruby Tuesdaylezing in Schunck* Heerlen
Tekst: Harry Prenger / Foto’s: Ziggy Beckers
Tags: Gotra Ballet, Heerlen, Joost Vrouenraets, Limburgzaal
