Vanachter het raam kijkt hij naar buiten. Glimlachend naar de mensen die langslopen in de donkere straten van Aken. Kinderkopjes glinsteren van de kou, onder het wolkendek boven de stad. Daar waar het nat en koud is, zo fris dat de warme adem van mensen in kleine rookwolkjes hun mond verlaat, weet hij warmte te brengen vanuit zijn weerspiegelende etalage.
Omringd door zilveren en rode kerstballen prijst de oude man zijn Akense ‘printen’ aan, gehuld in gelig licht. Wat eens een koude, glazen toonbank was valt nauwelijks meer op achter het beeld van het kerstmannetje en zijn tierlantijntjes. Rondom de Dom is een heus kerstdorp ontstaan van printenbakkers en hun etalages. Elk met een eigen thema achter het glas. Rendieren en kerstmannetjes van gebak met zilverwit en rood glazuur, met noten en chocolade, te koop in grote brokken.
Tussen de bakkers worden de straatjes opgevuld door houten kraampjes, die omhoog lopen naar het marktplein. Rond de Dom pakken ze zich samen en vullen het pleintje met glühweinplezier en kerstversieringen. Het enige dat ontbreekt, zijn de bakken sneeuw, die ongetwijfeld voor de kerst nog uit de hemel vallen. Al is het alleen maar, om de final touch aan te brengen in dit dorpje.
Boven de kerstmarkt steekt de Dom in haar gigantische verschijning hoog de lucht in. De grauwgrijze massa breekt de witte deken en maakt het kerstdorpje niet meer dan een kaboutermarkt met talloze trotse dennenboompjes. En dan zijn het plots de kaboutertjes die hun, vaak handgemaakte waren, staan te slijten aan het kleine volkje dat hier leeft. Als ware elfjes van de Kerstman doen ze stug hun werk, zonder zich iets aan te trekken van de kou. In een van de kabouterhuisjes staat de verkoper stenen te slijpen, doormidden te zagen, voor kinderen die een rots op miniatuurformaat uitzoeken in de bakken voor de zaagtafel. Aarzelend steekt een van hen zijn hand naar voren om het ding aan de man te geven, waarbij die laatste eerst zijn vingers afveegt aan een leren schort alvorens het aan te nemen.
Dan kijkt hij er aandachtig naar, draaiend met zijn handen, en wendt vervolgens zijn blik over de bril heen naar het kind. De verkoper lacht en vertelt het kleine grut van een jaar of acht dat dit een hele mooie is. Zonder handschoenen aan brengt hij de steen naar de cirkelzaag, waar het ding met veel precisie, en zonder oog op de tijd, doormidden gezaagd wordt. Af en toe onderbreekt de man zijn spel met de steen om hem in het water de dopen en te laten zien hoe de kleurige binnenkant tevoorschijn komt. Ademloos kijken de kinderen toe, hoe dit voor hen magische schouwspel zich voltrekt, zónder ook maar één woord te zeggen.
Boven op de heuvel, bij het raadhuis, vormen twee gigantische ‘printenmänner’, die wat weg hebben van onze taai-taaipop, de entree van de Akense kerstmarkt. Er is zelfs een bronzen beeld van een meisje met zo’n pop te vinden in de nabije omgeving. De verweerde mergelblokken van het raadhuis vormen een bijzonder contrast met de houten kerstkraampjes, welke een klassieke kerststalletjessfeer uitstralen met hun rode daken. Tussen de bonbonkraam en worstenman ligt een houten hutje dat werkelijk alles verkoopt voor de kerststal. Talloze Jezuskindjes kijken de voorbijgangers verlangend aan, alsof het weesjes zijn die een thuis zoeken, een warm plekje in de kerststal van de honderden, duizenden mensen die hier dagelijks voorbij slenteren.
Klassieke kerstmuziek maakt de koude winter warmer op deze plek, waar geuren van worst, friet en gepofte kastanjes zich vermengen met de sterk doordrongen smaak van opgewarmde kruidenwijn in kitschige aardewerken laarsjes. Er heerst een familiaire sfeer, alsof je een klein dorpje binnenstapt waarin iedereen elkaar lijkt te kennen. Oude dames bemoeien zich met het kleine grut in de wandelwagens, er wordt niet geduwd in de rijen voor de bakker, maar vriendelijk gelachen en het drankplein is een samenraapsel van vreemden die het gezellig hebben met elkaar.
De toenemende drukte verraadt echter al gauw dat het hier om een evenement van formaat gaat. En het omroepen van de politie, in maar liefst drie talen, dat bezoekers op hun waardevolle spullen moeten letten, maakt dat bewustzijn des te groter. Aken is een toeristische attractie met kerst, maar dat maakt haar niet minder mooi…
Tekst: Irene van Wesel / Foto’s: Maarten van Wesel
Tags: Aken, kerstmarkt
