jonge toeschouwers tijdens The Notorious IBE breakdancefestival, Heerlen (foto: Jeff Jaspar)
Ons jaaroverzicht met citaten en deels niet eerder gepubliceerde foto’s. We maakten een selectie uit de vele artikelen die we het afgelopen jaar publiceerden over jonge en minder jonge talenten, inspirerende plekken en gebeurtenissen.
Nic Endo van Atari Teenage Riot
Je zag ze in diverse soorten en kleuren. Gele, rode, partyplugs en andere oordopjes. Zonder was er geen doorkomen aan. Niet dat het concert van Atari Teenage Riot een beproeving was. De hedendaagse concertganger is wel wat gewend qua decibellen, maar de trillingen die het Duitse trio voortbracht, zullen de bierglazen op de tap minstens enkele millimeters hebben doen verplaatsen. Aanleg voor epilepsie moest je ook al niet hebben.
Wat is werkelijkheid en wat niet? De media weten er wel raad mee. Nieuwsprogramma’s laten beelden zien waarvan zij wíllen dat je ze ziet. Omdat de beelden vooraf zijn gefilterd nemen de media al dan niet bewust een standpunt in. Ook kunstenaar Edwin Zwakman gebruikt de kracht van de manipulatie met behulp van beelden en montage. In de binnenstad van Heerlen volgde hij een fictieve passagiersbus van de Verenigde Naties, inclusief UN-logo.
“Dat wat zich voordoet als idealisme kan wel degelijk iets heel anders zijn” – Arnon Grunberg
Politiek engagement in de kunst wordt bij uitstek gevoed door de actualiteit. De politieke kunstenaar zal de heersende wereldproblematiek benutten om zijn betrokkenheid te staven met passende beelden. Feitelijk doet hij niet meer dan een relatie aan te gaan met de tijdgeest, met de bedoeling om ons op het onrecht te wijzen dat in de wereld heerst. De ene kunstenaar doet dit nadrukkelijk, de ander subtiel.
Vanachter het raam kijkt hij naar buiten. Glimlachend naar de mensen die langslopen in de donkere straten van Aken. Kinderkopjes glinsteren van de kou, onder het wolkendek boven de stad. Daar waar het nat en koud is, zo fris dat de warme adem van mensen in kleine rookwolkjes hun mond verlaat, weet hij warmte te brengen vanuit zijn weerspiegelende etalage.
Zonder dat ze er overdreven de nadruk op legt is Ellen ten Damme bezig haar eigen muzikale universum te scheppen. Wie anders in Nederland balt en kneedt haar talent vakkundig verspreid over zang, dans, theater en muziek? Wie een optreden van haar bijwoont krijgt het gevoel dat deze allround artieste veel meer erkenning en waardering zou moeten krijgen.
Dagblad Trouw won in 2012 de European Newspaper Award, prijs voor de krant met de beste vormgeving en het beste concept. Onze medewerkster Marjolein Welling bezocht de redactie van de krant en schreef er het volgende stukje over.
De hoofdredactie van kwaliteitskrant Trouw op een doordeweekse ochtend. Een fenomenaal uitzicht over de Amsterdamse grachten, de geur van verse cappuccino en het geruis van computers. De zon werpt zijn eerste lichtstralen door de heldere, brede ramen. Actuele kranten van over de hele wereld liggen verspreid op de bureaus. Alleen: er ontbreekt iets.
Ana Popovic
Blues staat voor melancholische teksten vol hartzeer en weemoed, gepaard met slepende gitaarsolo’s vanuit de getormenteerde ziel van de Mississippi. In de volksmond ook doorgaans getypeerd als een gezapig en pessimistisch klankbord voor vunzige, oude rockers met bierbuiken, en cowboyhoeden. Niet echt iets voor een matinee op de heidense koopzondag, zou je denken. Toch is de belangstelling voor bluesdiva Ana Popovic en de uit de provinciale scene afkomstige Chivy and The Bluezicians en Generation Guy niet te versmaden.
Moderne dans is niet alleen de expressie van het lichaam maar biedt in de beste gevallen evengoed een mogelijkheid om met inlevingsvermogen en verbeelding uitdrukking te geven aan de psyche. Dat laatste gaat beslist op voor CHARLIE, Joost Vrouenraets’ choreografie voor vijf dansers, waarin heroïek versus kwetsbaarheid van een gevierde strip- en filmheld wordt blootgelegd. Choreografie als reflectie. Dansen om je lichamelijke gesteldheid te verbeteren, zoals de opdracht luidde die Vrouenraets leermeester Maurice Béjart op jonge leeftijd meekreeg van zijn huisarts. Vrouenraets legt in zijn performances de nadruk op de geestelijke variant.
Ellen ten Damme
Woorden worden overbodig wanneer je tijdens een etentje met je ex alleen nog ziet dat de lepel in de kom sla jouw kant op wijst. Niet Janken vindt Ellen ten Damme, misschien meer tegen zichzelf dan tegen de luisteraar. Ze wil stoer en schattig zijn zingt ze eveneens op haar nieuwe album waarop de stemming nogal eens omslaat. Melancholisch vinden wij, “maar ook best stevig”, zegt de zangeres tijdens een kort telefonisch onderhoud met ZwartGoud.
