Wat Atari Teenage Riot doet gebeurt nog maar zelden in de popmuziek. De Duitse groep laat zich voorstaan op maatschappelijke betrokkenheid en engagement. Opruiend en adrenalineverhogend is de muzikale begeleiding. Technopunk die pijn doet. 22 december treedt de band op in Heerlen.
Zanger-oprichter Alec Empire (voor zijn moeder Alexander-Wilke Steinhof) maakte binnen Atari Teenage Riot jarenlang verbaal de dienst uit. Tegenwoordig treedt zangeres Nic Endo meer naar de voorgrond, door in de vorm van slogans teksten te scanderen over de tijd van nu. Volgens Empire is het recente Is This Hyperreal? een protestalbum voor de Google generatie. Meer elektronisch, minder gitaar. In vergelijking met de jaren negentig, toen Atari Teenage Riots computergestuurde mix van punk en techno insloeg als een bom, gaan de breakbeats nu ietsje minder hard in de versnelling.
Najaar 2011 klinken wereldwijd de leuzen van de Occupybeweging. “Banks get bailed out, we get sold out! This is what democracy looks like!” Ze hadden zomaar van Is This Hyperreal? kunnen komen, temeer omdat het concept Atari Teenage Riot uit een mix bestaat van activisme en een flirt situationisme. Gedurende een groot deel van de jaren zestig ageerden kunstenaars an activisten met zogenaamde ‘happenings’ tegen de media en de wetten van de ‘spektakelmaatschappij’. Hiermee vestigden deze situationisten de aandacht op de werking van de consumptiesamenleving. Kortweg kwam het er volgens hen op neer dat de wegwerpmaatschappij het ‘echte’ leven inlijft door elke kunstuiting of kritiek te ontdoen van oorspronkelijkheid en betekenis.
Internet is de nieuwe ‘spektakelmaatschappij’. Bij uitstek de plek waar nieuwe ‘waarheden’ ontstaan die het intellect en de ideeën van het individu ondermijnen. Een nieuwe werkelijkheid met gevolgen, waarvoor de waarschuwing van Atari Teenage Riot eigenlijk al te laat is: “your intellectual property is already digitized”. Even later volgt in het nummer Digital Decay, dat kil en afstandelijk klinkt, een opsomming van westerse steden. Daar blijft het niet bij. “Check it once – it’s a fact. Check it twice – it disappeared. Government regulations taking over the internet. It’s going to get ugly”. Een zin uit The Only Slight Glimmer Of Hope, dat herinnert aan het punkachtige “Anarchy is the only slight glimmer of hope”, een citaat van notabene Mick Jagger, uit de tijd toen hij en The Rolling Stones nog niet tot het establishment behoorden.
Toch moet Atari Teenage Riot het hebben van optredens. Zo heftig als het er bijna twintig jaar geleden aan toe ging, met rellen en zelfs arrestaties van de bandleden, lijkt definitief verleden tijd. In 2011 werd een concert van de band door het keurige ZDF uitgezonden. Alec Empire op en neer springend in zijn no-nonsense outfit van zwart t-shirt en gympies, Nic Endo’s wangen in sexy oorlogsschminck en rapper-dj CX KiDTRONiK leek weggelopen uit de film Mad Max. Nog een geluk dat het drietal überhaupt zichtbaar was: concerten van Atari Teengare Riot vinden vaak plaats onder een spervuur van mitraillerende stroboscooplichten.
Zo valt dus niet te zien of de Heerlense popzaal de Nieuwe Nor niet toch stiekem vakkundig wordt ‘vermeubeld’. En dan te bedenken dat de band een van zijn allereerste nummers, Start The Riot, opende met de zin “I would die for peanut butter”. Duitse humor zeker.
Meer informatie: Nieuwe Nor
Alec Empire over de platencollectie van zijn ouders (audio)
Atari Teenage Riot (De Nieuwe Nor, Heerlen, 22 december 2012)
Harry Prenger
Atari Teenage Riot Live In Berlin from Dim Mak on Vimeo.
Tags: Alec Empire, Atari Teenage Riot, De Nieuwe Nor, digital hardcore, Heerlen, punk
