Lilian Hak (foto:Danijel Mihajlovic)
We spreken de zangeres vlak voor haar optreden in de Spiegeltent van het Cultura Novafestival in Heerlen. Ze is er zelf ook van onder de indruk. De Spiegeltent is een soort circustent met gezellige nisjes om te zitten, in het midden een houten dansvloer met aan de zijwanden art deco spiegelpanelen en glasinloodramen. Een replica van de spiegeltenten zoals ze rond 1900 werden gebruikt, met name in België.
Ook de Utrechtse Lilian Hak put uit het verleden. Uit de tijd toen mannen gleufhoeden droegen en een baby doll geen speelgoedpop was maar dameslingerie. Film en muziek uit de jaren veertig en vijftig komen samen op haar album Old Powder New Guns waarmee ze momenteel langs de theaters tourt. “Bij zo’n optreden in een theater is er meer ruimte om het visuele naar voren te brengen en concerten wat langer te laten duren, een programma van tachtig minuten waarin ook enkele nieuwe stukken worden gespeeld”, legt ze uit.
Lilian Hak (Spiegeltent, Heerlen, september 2011)
Dat visuele is een scherm waarop fragmenten uit oude Amerikaanse films worden getoond. Scènes uit filmnoirklassiekers die aansluiten bij de sfeer van haar songs. Volgens Lilian Hak bestaan haar songs in feite ook uit scènes en dialogen. Hiervoor creëert de zangeres zelfbedachte karakters, want nee, de suggestie dat de teksten over haarzelf gaan zien we toch echt verkeerd. En de soms persoonlijk overkomende zinnen? De verslaggever is niet helemaal overtuigd. “Nee echt, ze zijn vanuit de personages geschreven. Ik ben blij dat je het niet gelooft, dat is hartstikke mooi. Het moet wel eerlijk overkomen. Ik zing het natuurlijk wel en ik geloof ook in de teksten maar omdat het soms over eenzaamheid gaat wil niet zeggen dat het over mij gaat. Ik ben niet eenzaam hoor, haha. Het kan ook gaan over mensen in je eigen omgeving waarvan je dingen ziet en waardoor je bij het schrijven beïnvloed raakt”.
Lilian Hak (Spiegeltent, Heerlen, september 2011)
Op Old Powder New Guns gaan zang, muziek en teksten een harmonisch huwelijk aan met filmmuziek, kamermuziek en bigbandswing. In de pers werd het vorig jaar verschenen album lovend ontvangen. Toch roept ze ineens: “sommige mensen vinden het een moeilijk album!” Toch zal haar volgende cd in het verlengde liggen van Old Powder New Guns, zegt ze, maar veel meer wil ze er niet over kwijt. Lachend: “Een titel heb ik ook al maar die verklap ik niet”.
Ze maakt aanstalten snel weer terug te willen naar haar kleedkamer om zich op te maken voor het optreden. Op het podium zien we een metamorfose. Dit is niet het lachebekje van zo even. Hier eist een powergirl in vaudevillejurkje al zingend en swingend een hoofdrol op, terwijl ze ook nog een elfkoppige band in toom houdt. Daarvan maakt vooral het strijkkwartet grote indruk. Zij geven het optreden een grote meerwaarde met schwung en gevoel voor weemoedigheid. Maastricht, u bent gewaarschuwd.
Ainsi (Maastricht, 27 oktober 2011)
Meer informatie: Theateraanhetvrijthof
Lilian Hak De Spiegeltent Heerlen
Tekst: Harry Prenger
Foto midden : Ziggy Beckers
Foto onder: René Bradwolff
Tags: Lilian Hak, Maastricht, Spiegeltent
