Tegentonen van Fake Mistress en Margriet Kicks-Ass

Fake Mistress

Fake Mistress. Met deze uitdagende naam maakt Olivia Pils muziek die op zijn minst ongewoon is. Ze zingt en begeleidt zichzelf met apparatuur waar veel knopjes en kabeltjes aan vastzitten. Op haar recente werk worden vrouwelijke moordenaars in het zonnetje gezet. De songs klinken ongemakkelijk en onheilspellend.

Dat laatste wordt veroorzaakt door de grofkorrelige geluidsgolven die ze aan haar zang toevoegt. Zoals zoveel (jonge) kunstenaars woont en werkt de muzikante in Berlijn, waar ze als Olivia Pils beeldende kunst en installaties maakt. Schetst ze op Great True Crime Stories het leven van vrouwelijke criminelen, op haar debuut Arie Antique portretteert ze vrouwen uit de Griekse mythologieën.

“Nadat ik in een antiquariaat het boek Great True Crimes-Women vond, raakte ik geïnteresseerd in de heldinnen uit de Griekse tragedies,” mailt ze aan ZwartGoud. “Deze vrouwen intrigeerden me door hun sluwheid op het gebied van politiek, gedrag en moord. Net als mannen. Een van de Griekse figuren was Medea. Zij vermoordde haar beide kinderen om te kunnen terugkeren naar haar ontrouwe minnaar. Haar verhaal leent zich voor meerdere interpretaties. De schrijfster Christa Wolf vindt dat Medea haar kinderen niet om het leven bracht maar dat priesters haar hiervan beschuldigden. Met die zienswijze ben ik het niet eens. Ik denk dat ze wel degelijk haar kinderen doodde. Dat is waar het bij Medea om draait: dat vrouwen net zo meedogenloos en in politieke zin toegewijd kunnen zijn als mannen. En dat is in tegenstelling tot het verwachtingspatroon dat veel mensen nog hebben van vrouwen, dat van de passieve schoonheid.”

Margriet Kicks-Ass

Eveneens bijzonder belooft de performance van Margriet Kicks-Ass te worden. Na haar opleiding aan de kunstacademie van Tilburg is zij instrumenten gaan maken die er niet uitzien als instrumenten: beeldhouwwerken waar geluid uit komt. En niet zo’n beetje. Voor de uitleg over haar optreden in Heerlen citeren we uit een deel van het persbericht: ‘met behulp van kale frequenties wordt de onderwater set-up De Plonsbak letterlijk in beweging gebracht en door een onderwatermicrofoon hoorbaar gemaakt. Door objecten toe te voegen tijdens deze natte dans en de basisfrequenties te veranderen, ontstaat er een compositie die live te zien en te horen is.’

De concerten van Fake Mistress en Margriet Kicks-Ass zijn onderdeel van een indrukwekkende reeks die de stichting (h)ear sinds maart 2008 organiseert. Volgens de website richt de Heerlense instelling zich op klankkunst en experimentele muziek, met als inzet een dialoog aan te gaan met andere kunstdisciplines.

“You don’t have to call it music, if the term shocks you” – John Cage

Fake Mistress en Margriet Kicks-Ass ((h)ear, Kunstencentrum Signe, Heerlen, 8 september 2012)

Meer informatie: h-ear fake mistress margrietkicks-ass

Harry Prenger

Fake Mistress

Tags: ,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *