Ze zijn grijs en oud, maar nog niet uitgeblust. Bill Wyman (76) en zijn Rhythm Kings stonden op de planken in Theater Heerlen. Niet voor de eerste keer overigens. Op Bill’s vraag wie er de vorige keer bij was, steekt een groot deel van de toeschouwers de hand omhoog. Bill Wyman. Wie denkt, wat komt die naam me bekend voor: Bill was eenendertig jaar bassist bij The Rolling Stones. Sinds 1997 heeft hij zijn eigen band waarmee hij over de hele wereld volle zalen trekt. In Heerlen vond het tweede optreden plaats van hun Europatour 2012. Naast Heerlen doen de muzikanten onder andere Arnhem, Hamburg, Berlijn en Zürich aan.
Ook in Heerlen zit de zaal vol en niet alleen op het podium, maar ook in de zaal is peper en zout het thema. Of de hoge gemiddelde leeftijd de reden is van het zitconcert? Feit is dat het de meeste aanwezigen moeite kost stil te blijven zitten. De grijze hoofden deinen mee op de maat van de onvervalste blues en rock ‘n’ roll die over de zaal wordt uitgestort. Pas bij de toegift staat het publiek, danst en klapt mee; het concert op zijn best.
The Rhythm Kings waar Bill Wyman mee samen werkt, bestaan uit een aantal topmuzikanten, zoals onder andere Albert Lee (gitaar), Beverley Skeete (zang), Graham Broad (drums) en Nick Payn en Frank Mead op sax. Tijdens deze tournee is Mary Wilson van The Supremes ‘special guest’. “I have admired Mary Wilson’s talents since we first met in November 1964 during the TAMI Show”, zegt Bill Wyman in een interview, “we have been friends since that time, and remain so. It’s wonderful to have Mary join us onstage. It will be a fun tour – full of great music!”
In een lange strakke glinsterende rode jurk brengt de 68-jarige Wilson enkele nummers van de Supremes ten gehore. Songs die ze vooral opdraagt aan haar “favourite things: men”, zoals ze het zelf met hese stem omschrijft. De zangeres kucht zich door het eerste nummer om dan te imponeren met een duet en later met uithalen die er niet om liegen. Haar “favourite things” kijken met open mond toe. Na de pauze verschijnt de zangeres in een kort zwart jurkje ten tonele. Dat is ook het moment waarop ze, na enig aandringen van Bill, haar leeftijd verraadt: “sixty-eight and a half.”
Bill Wyman heeft zijn eigen plekje op het podium. Na zijn openingswoord vol droge Engelse humor doet hij meteen een paar stappen terug. Nog altijd staat de 76-jarige niet graag op de voorgrond, zo lijkt het. Het leverde hem destijds bij The Rolling Stones de bijnaam ‘de stille Stone’ op. Het concert kabbelt voort, Bill doet alleen nog een paar stappen naar voren om twee nummers te zingen. Verder staat hij stil en draait alleen zijn hoofd, om ‘zijn’ muzikanten gade te slaan. Zo af en toe met een blik van: ‘Kijk die ouwe gek’. Vooral de saxofonisten maken er bij tijd en wijle een show van. Danspasjes en swingende saxen zorgen voor dynamiek op het podium.
Klassiekers als You Never Can Tell, I Put A Spell On You en Honky Tonk Women passeren de revue. Het laatstgenoemde nummer gezongen door Bill himself. Een goed uitgevoerde maar qua zang een matte versie, als je de spetterende optredens van de nog altijd springende Mick Jagger gewend bent. Hoewel de jarenlange ervaring van de muzikanten doorklinkt in hun muziek, is het vooral de stem van miss Beverley Skeete die kippenvel bezorgt. Net zoals de solo’s op de saxofoon en dan met name de bariton sax, waarmee de beide blazers aantonen over een lange adem te beschikken.
Naast het concert in Heerlen, exposeert de oud-bassist van de Rolling Stones zijn foto’s bij eetcafé Bij de Buren en platenzaak Sounds in Venlo. Decennialang liepen Wymans werkzaamheden als fotograaf parallel met zijn leven als lid van The Rolling Stones. Op die manier had hij toegang tot een wereld van roem en glamour die voor anderen gesloten bleef. De foto’s geven een kijkje in het leven van de Stones, maar ook andere grote sterren zoals de Beatles, BB King en Elton John lieten zich graag portretteren door Wyman.
Nog een grote hobby van Wyman: zoeken naar oude voorwerpen met een metaaldetector. Samen met detectorfabrikant C.Scope bracht hij in 2007 een eigen metaaldetector op de markt: de Bill Wyman Signature Detector. Maar dit geheel ter zijde. Tijdens de Europa tour 2012 staat alleen de muziek centraal. Soul, blues and a little bit of rock and roll. Het publiek geniet. Zij hebben, voor de beste plaatsen, 36 euro of zelfs 39 euro betaald, niet om er eens een avondje uit te zijn, maar bewust, om deze, met respect bejaarde muzikanten te horen en te zien.
Nogal abrupt is daar het laatste nummer. Als één man schiet het publiek uit zijn stoel. Er wordt om een toegift gevraagd en die komt er. Niet één maar twee nummers. Het zaallicht gaat aan, het publiek swingt en zelfs Mary Wilson bestormt nog eens in een strakke zwarte outfit het podium. Ze wijst naar mensen in het publiek en zwaait. Haar “favourite things” klappen zich het licht uit de ogen. En Bill Wyman? Hij stond er bij en keek er naar.
Bill Wyman’s Rhythms Kings (27 september 2012, Parkstad Limburg Theaters, Heerlen)
Sandra Israel
Tags: Bill Wyman's Rhythm Kings, Parkstad Limburg Theaters, Rolling Stones
Gard 
