Barbara Visser - Egg19992811/FT/L/c:
Met Out Of Storage heeft Maastricht even haar MoMA aan de Maas. In De Timmerfabriek is tot het einde van dit jaar het grootste, tijdelijke museum van Europa gevestigd: 350 werken in een wisselende expositie van hedendaagse beeldende kunst. Met onder meer Andy Warhol, Pawel Althamer, Atelier van Lieshout, Marcel Broodthaers, Superflex en Barbara Visser. Uit de opslag. Van de kunstwerken tot aan de koffiebar.
Gestencilde A4-tjes met een nietje erdoorheen. Een gedurfde keuze voor de uitnodiging van een grote, internationale tentoonstelling. Ogenschijnlijk geen aandacht voor opmaak, geen aandacht voor typografie. Het is niet eens non-design te noemen. De voorkant is goudkleurig, voor het vereiste feestelijke tintje. De naam van de afbeelding staat er nog op: Out_of_Storage.jpg. Regelrecht uit de database, lees de opslagplaats, van de computer geplukt. Goedkoop? Voor de goede verstaander is het idee van Out Of Storage tot in de puntjes doorgevoerd.
Claire Fontaine - Please God Make Tomorrow Better
In de prachtige, monumentale ruimte van De Timmerfabriek zijn tot en met 18 december van dit jaar 350 kunstwerken van 200 kunstenaars te zien uit de collectie van het Fonds Regional d’Art Contemporain (FRAC) uit Duinkerken. Boven de ingang van de oude fabriekshal hangt in neonletters een tekst van het Franse kunstenaarsduo Claire Fontaine. ‘Please God make tomorrow better’. Betreed de poorten naar een betere wereld. Want het zijn niet de minste, de kunstwerken van het FRAC Nord Pas-de-Calais. De collectie van dit museum is één van de voornaamste van het land en bevat werken uit stromingen als Arte Povera, Minimal Art, Conceptual Art, New Realism, Pop Art en Fluxus. 1500 heeft het in zijn bezit. Teveel om allemaal te laten zien. Op het moment is het ook nog eens in afwachting van een nieuw onderkomen in 2013, een voormalige scheepswerf wordt daarvoor geheel gerenoveerd. “Een berging laat je niet aan je bezoek zien”, staat in de tentoonstellingstekst geschreven. En dus is daar Out Of Storage. Een samenwerking met Marres Projects, van het gelijknamige centrum voor hedendaagse cultuur in Maastricht.
Marti Guixé - Statement Chair
De Franse politici hadden het dertig jaar geleden al begrepen. Jack Lang, minister van cultuur onder president Mitterand, was ervan overtuigd dat kunst geen dure hobby was, maar noodzakelijk voor de sociale en economische ontwikkeling van de Franse regio’s. In 1982 werden in 22 Franse departementen Fonds Régional d’Art Contemporain opgericht. Door het opbouwen van een collectie van internationale hedendaagse kunst en deze zoveel mogelijk te presenteren, bevrijdde hij de regionale musea van hun ‘plattelandslucht’ en bracht hij kunst bij het publiek.
Dat is tegelijk de kritiek die je zou kunnen hebben, dat Out Of Storage van alles wat is. Dat de kunst niet enorm vernieuwend is. Of dat het sier maakt met grote namen als Christian Boltanski, Sol LeWitt, Bruce Naumann. Criticasters kun je de mond snoeren met een simpele tegenwerping: wanneer zie je een collectie van zo’n omvang in Maastricht? Sterker nog, veel van de werken zijn nog nooit eerder in Nederland te zien geweest. Dat kunnen we Guus Beumer, initiatiefnemer van Out Of Storage en directeur van Marres, alleen maar nageven. Worden de tentoonstellingen bij Marres vaak als te weinig toegankelijk bestempeld, Out Of Storage laat zien dat het kan: kunst is leuk! En te begrijpen. De bezoeker heeft houvast aan verschillende themaroutes. Geen kunsthistorische indeling, maar een familieroute met huis-, tuin- en kindervragen, de België-route, de highlight-route met alle grote namen (a fifteen minute walk of fame), de keuze van A&A Herbert en de literaire route over taal, beeld en het geschreven woord in kunst. Verwacht geen uitgestippelde trajecten. Of je er nu één kiest of allemaal, bedoeling is dat je de hele tentoonstelling doorloopt. Onderweg kom je altijd wel een werk tegen uit je wandeling naar keuze.
Maurizio Nannucci - Provisoire Et Définitif
Behalve tentoonstelling is Out Of Storage ook een reflectie op collectionerende kunstinstellingen als musea. Het nevenprogramma Provisoire et Définitif (Tijdelijk en Definitief), naar een werk van Maurizio Nannucci op de buitengevel van De Timmerfabriek, bestaat uit educatieve projecten, onderzoek, publicaties, workshops, debatten, lezingen en performances. Het aanbod van routes wordt gedurende de looptijd van de tentoonstelling aangevuld, waarbij steeds andere experts aan het woord komen en verschillende functies van een museum zichtbaar worden.
André Cadere - Barre De Bois
Als er al een rode draad moet zijn, dan is dat humor, waarbij ironie nooit ver weg is in de kunsten. Het werk Do You Know…? van Otto Berchem is speciaal voor Out Of Storage gemaakt. Uit een geluidsinstallatie klinkt onophoudelijk de vraag ‘Do you know…?’, gevolgd door de namen van alle deelnemende kunstenaars. Een parodie op de bekende namedropping in de kunstwereld en een ironische verwijzing naar de grote namen uit de collectie. Want wie zijn al die anderen? Eventuele kritiek lijkt Out Of Storage zelf te pareren met dit kunstwerk. Ook de bekende Barre De Bois van André Cadere ontbreekt niet. Schijnbaar achteloos neergezet zijn de houten stokken een altijd vrolijke getuige van argeloos voorbijlopende bezoekers. Bij de Statement Chair van Marti Guixé zijn goedkope kuipstoeltjes beklad met de tekst ‘Stop discrimination of cheep furniture’. Compleet met disclaimer en een limited-edition etiket. Een reactie op de toenemende commercie van designbeurzen als de Salone del Mobile in Milaan. De kunstenaarsgroep Superflex doet iets soortgelijks maar dan met een andere boodschap. De kunstenaars zijn tachtig kopieën van de Ant Chair met een zaag te lijf gegaan. Om de bekende designklassieker van Arne Jacobsen, net iets aangepast om het geen namaak te laten zijn, weer dichter bij het origineel te brengen. Met de vraag ‘wat is copyright nog waard?’. Of de glazen kubus van Walead Beshty die in een standaard Fedex box van tentoonstelling naar tentoonstelling wordt vervoerd en zo vanzelf een kunstwerk wordt. Na elke reis van Los Angeles, Singapore, Londen, Hongkong, Maastricht is er weer een nieuw patroon van splinters, butsen en krassen.
Walead Beshty - Fedex Box
Tijd voor een koffie. Zelfbediening aan de bar in een compositie van, hoe kan het ook anders, houten opslagkisten van de kunstwerken. Een kassa is er niet, geld deponeer je in het bakje ernaast. De catalogus is naar eigen believen en ter plekke samen te stellen. Voor 0,50 euro per stuk bepaal je met losse bladen zelf de inhoud. Een open houding naar bezoekers in een open ruimte voor kunst. Guus Beumer had het goed gezien, drie jaar geleden in een artikel in Zuiderlucht: “De Timmerfabriek is een internationale A1 locatie waar je zelfs het MoMA voor zou kunnen interesseren om een dependance te beginnen”. Hopelijk is dat gestencilde A4-tje ook daar terechtgekomen. Dan hoeft straks alleen het woord Provisoire van de gevel.
Out Of Storage en Provisoire et Définitif (De Timmerfabriek, Maastricht t/m 18 december 2011)
Meer info: Outofstorage en Fracnpdc
Adrienne Peters
Tags: De Timmerfabriek, Maastricht, Marres, Out Of Storage