(foto: Eric van Nieuwland)
De ingrediënten zijn vertrouwd: donker pak, de haren steil achterover gekamd, de mimiek, de rare stemmetjes, op het podium een vleugel. Spiksplinter, zoals zijn nieuwe voorstelling heet, is voor de fans niet echt nieuw. Hans Teeuwen zoals we hem kennen, na een relatieve stilte van bijna zeven jaar nog altijd volstrekt uniek en onovertroffen. Er lijkt weinig veranderd. Bij Teeuwen is het afwijkende normaal, het logische reden tot twijfel en het bizarre het begin van iets moois. Het publiek in het Parkstad Limburg Theater zit bijna twee uur in de ijzeren greep van de Grote Ontregelaar.