André Amaro (links)
Tijdens mijn verblijf op Oerol, het theaterfestival van Terschelling, bezocht ik een interdisciplinaire theatervoorstelling van Amaro Creative Industries. Deze voorstelling, een combinatie van theater, muziek, dans en eten is me sindsdien bijgebleven. Wellicht door de fantastische uitspraak van André Amaro: “festivaldirecteuren zijn mislukte theatermakers”.
Strijp-s, Eindhoven
Begin vorige eeuw was het een raadsel wat achter de muren van de Eindhovense stadsdeelwijk Strijp gebeurde. Inwoners waren op de hoogte van de komst van een vestiging van Philips, maar daar bleef het ook bij. Jarenlang bleek Philips er de nieuwste technologische snufjes te produceren. In 2004 verliet de multinational Strijp voorgoed; in één klap werd het Strijpgebied gadget van iedere projectontwikkelaar. En de plannen waren groots. Strijp-s, zoals het gebied intussen genoemd werd, moest een utopie worden voor de moderne en creatieve mens. Een terrein waar je kon wonen, uitgaan en werken.
Door middel van tentoonstellingen, projecten, vinylplaten en boekpublicaties laat Onomatopee zien dat je met kunst en cultuur op verschillende manieren kunt omgaan. De in Eindhoven gezetelde organisatie biedt een podium voor audiovisuele ideeënkunst gekoppeld aan engagement. Men beschouwt kunst als communicatie om een samenspel te scheppen en onderzoek te doen naar de mogelijkheid van kruisbestuivingen tussen kunstenaars, curatoren en publiek.
Remco van Bladel en Freek Lomme namen in 2006 het initiatief tot Onomatopee. De een is muzikant en grafisch ontwerper, de ander curator, dichter, schrijver èn directeur van Onomatopee, waarvan de catalogus inmiddels tientallen uitgaven omvat. Neem Cavity: the Capacitive Version van geluidskunstenaar Gert Jan Prins. De bij het gelijknamige kunstwerk behorende editie bestaat uit een vinyl ten inch en een grafisch onberispelijk vormgegeven boekje waarin essays en afbeeldingen. Via een met koperplaten bekleedde ruimte, waarin de bezoeker wordt geconfronteerd met elektromagnetische golven, onderzoekt Prins de vraag of lichaam en geest van de mens wel zo makkelijk integreren in de mechanische en gedigitaliseerde systemen van onze samenleving.
