(foto: Ben van Duin)
door Marjolein Welling
Een adellijke vlucht uit de dagelijkse realiteit met Toneelgroep Maastricht. Kannibalisme, slapen met lijken, seks met priesters: het kan allemaal in Toneelgroep Maastrichts nieuwste voorstelling Decamerone. Idyllische taferelen in een sprookjesachtige omgeving maken het plaatje compleet.
(foto: Ben van Duin)
door Ank Aerts
De website van Toneelgroep Maastricht belooft een “warmbloedig en explosief portret van een jonge generatie in chaotische tijden.” Een portret dat “het verhaal vertelt van de ploeterende mens en zijn verlangen naar houvast.”
(foto: Ben van Duin)
door Marjolein Welling
Witte huisjes met blauwe daken, zwartwitte katten en vlees. Heel veel vlees. Typerend voor Griekenland. Echter, de tijden zijn veranderd. Ooit sleutel tot rijkdom, nu symbool voor de donkere kanten van de mens, hetgeen leidde tot de economische crisis. Toneelgroep Maastricht reflecteert met Timon van Athene scherp en vernieuwend op tijdloze hebzucht, individualisme en huichelachtigheid.
foto: Ben van Duin
Affaires. Bij het woord affaires denk ik aan een ongelukkig huwelijk, relatieproblemen, ruzies. Onvrede en behoefte aan lustbevrediging of zoeken naar troost. Men zoekt naar vervulling. Die zoektocht staat centraal bij Klara’s Affaires van Toneelgroep Maastricht.
Het stuk opent met muziek. In de voorstelling is bewust gekozen voor een interactie tussen taal en livemuziek. Een melodisch gitaarspel luidt de eerste scène in. Gedurende de rest van het stuk wordt dit afgewisseld met onder andere viool, cello en contrabas. Dit heeft enerzijds een toegevoegde waarde. Het accentueert emoties of versterkt aanwezige spanningen. Anderzijds werkt het afleidend en kan het teksten ontkrachten. Dan begint het spel. Na een paar minuten wordt duidelijk hoe de sociaal-economische verhoudingen tussen de personages liggen. Er zijn Klara (overtuigend vertolkt door Marieke de Kleine) en haar vriend; behorende tot de lagere klasse met weinig geld en bezit. Haar zus Irene en echtgenoot Gottfried zijn de welgestelde helft van de familie. In de scènes lijkt een tweekamp te ontstaan tussen arm en rijk. Vooral beide zussen hebben voortdurend conflicten, met name over het onverantwoordelijke gedrag van Klara. Irene vindt dat ze meer geld moet gaan verdienen. En juist dat geld maakt niet gelukkig.
