door Harry Prenger
Wanneer je de film Take Shelter ziet weet je niet meteen waar je naar kijkt; en dat is bedoeld als compliment. Een naderende psychose bij de hoofdpersoon is de conclusie die het meest voor de hand ligt. Deze Curtis heeft in toenemende mate last van nachtmerries en visioenen. De maatregelen die hij treft om de gebeurtenissen waarvan hij de enige getuige is, een halt toe te roepen, blijken zo rigoureus dat ze zijn leven en dat van zijn gezin beïnvloeden.
Chloe Sevigny en Michael Shannon
“Waarom word ik door de hele wereld aangestaard?”, roept de hoofdrolspeler verbaasd om zich heen kijkend. In de film My Son, My Son, What Have Ye Done zien we hoe Brad zijn omgeving beduidend anders ziet en interpreteert dan de meeste mensen om hem heen. Brad is een beetje verknipt, al blijft onduidelijk wat hiervan de reden is, hetgeen alleen maar bijdraagt aan het eigenzinnige karakter van de film. Wat wel duidelijk wordt is dat hij zijn moeder heeft vermoord.
Hoe tragisch het leven soms kan zijn. Neem de film l’Enfer van Henri-Georges Clouzot, met in de hoofdrol Romy Schneider. Het had een allegorie van caleidoscopische droombeelden moeten worden over de neergang van een obsessieve, jaloerse echtgenoot. Maar Clouzot bleek zelf ook obsessief in zijn drang naar perfectionisme en vernieuwing. Clouzot wilde teveel van het goede. Per se een nieuwe manier van filmen laten zien door toepassing van een ongebruikelijke omgang met kleurbehandeling en camerabewegingen. Daar kwam weinig van terecht. Clouzot ging ten onder aan de verwachtingen die hij niet kon waarmaken, leed aan depressies, dreef zijn medewerkers tot wanhoop en werd tijdens de opnamen ernstig ziek.
De afgelopen jaren is in Heerlen regelmatig aandacht besteed aan graffiti en straatkunst. Aan de hand van tentoonstellingen en workshops toonde cultuurpaleis SCHUNCK* aan hoe onterecht het is dat deze ‘urban art’ door veel mensen nog steeds met vandalisme in verband wordt gebracht. Intussen zijn graffiti en street art uit de subcultuur gehaald en uitgegroeid tot een volledig erkende kunstvorm. De ontwikkeling van Heerlen vormt met zijn herrijzenis na de mijnsluitingen, werkloosheid, drugsoverlast en zelfbeklag, een aardige link met de groei die graffiti en street art doormaakte; van verdomhoekje naar acceptatie.
