Net als ik op het etageknopje van de lift wil drukken, stapt de man in. Zijn zwarte haar is strak achterover gekamd. Op zijn wang zoekt een rood litteken zijn weg van oor naar lip. Even trekt er een siddering door mijn lichaam. Dan schud ik mijn hoofd. Mijn gedachten slaan op hol, als een paard na een klap op de flank. Ik ben op weg naar de workshop thriller schrijven, die plaats vindt op de eerste etage van het gebouw waarin ook de bibliotheek huist. En wat er zich verder in mijn ogenschijnlijk gezapige leventje afspeelt, kan niemand vermoeden. Ook de man voor mij niet. De deuren sluiten zich langzaam. Als ik mijn hand weer naar het paneel met knoppen beweeg, grijpt de man mijn pols. Zijn ogen priemen zich in de mijne en zonder mijn blik los te laten, drukt hij op de onderste knop. De lift komt in beweging en zakt al krakend en kreunend omlaag. Mijn hart slaat een slag over. Wat gebeurt er? Wat wil deze man van me? Het kan niet waar zijn. Kent hij mijn geheim?
Een miljoen schrijvers telt Nederland. Daarvan hangen er vijftien aan de lippen van schrijfster Marelle Boersma, tijdens de thrillerworkshop in BiblioNova Sittard. Vijftien vrouwen; de beide mannen in het gezelschap zijn van de organisatie. Bij de meesten ligt pen en papier al in de aanslag en als ik mijn schrift en potlood niet snel genoeg tevoorschijn haal, wordt me van alle kanten papier aangeboden. De cursisten zijn leergierig, maken al aantekeningen voordat Marelle Boersma een woord heeft gezegd. En dat is ook logisch, want waarschijnlijk heeft een groot deel van deze groep dezelfde droom: een boek uitbrengen. Een paperback in de boekhandel, met daarop jouw naam. Schrijfster Marelle Boersma heeft er al verschillende uitgebracht. Zoals haar laatste boek uit 2008 Stil Water dat in april opnieuw verscheen in een herziene uitgave in Summer&Crime, uitgave van Verbum Crime.
Enthousiast vertelt de schrijfster hoe je met taalkundige elementen spanning kunt oproepen. Maar ook hoe je met interessante personages, het doseren van informatie, de setting en cliffhangers er voor kunt zorgen dat de lezer in het verhaal wordt getrokken en het boek geen moment wil wegleggen. Last but zeker not least behandelt ze de zintuigen. Een onderwerp waar Boersma wat langer bij stil blijft staan. Want er is meer dan een visueel beeld, zegt ze. “Beschrijf maar eens, hoe iets ruikt of proeft”. Ze voegt de daad bij het woord en laat twee blokken chocola rondgaan. Al knabbelend, kauwend en lippen en vingers aflikkend zetten de dames de sensatie om in woorden. Zelf kom ik niet verder dan ‘een kleverige zoete massa, die aan het gehemelte blijft plakken’. Ik bestudeer de andere vrouwen, die al schrijvend de smaaksensatie vertalen in herinneringen en emoties. De dame voor me schrijft een heel blad vol. Ze neemt telkens een klein hapje van haar chocola. Het blokje smelt tussen haar vingers en lippen en als ze naar me lacht zie ik twee bruine voortanden. Ze schrijft onverstoorbaar verder. Net zoals de anderen. Het resultaat? Schrijfsels over de warme chocolademelk van moeder en de sensatie van de smeltende chocola op de tong. Boersma kijkt tevreden rond.
Aan het eind van de leerzame avond krijgen we een verrassingspakketje; enkele boeken en de spelregels voor een schrijfwedstrijd. Met de tips en aanwijzingen van de schrijfster, is deze wedstrijd zeker een uitdaging. Ik koop nog het boek Stil Water van Marelle Boersma en laat haar er natuurlijk een handtekening inzetten. Boersma’s advies: “Vooral veel plezier beleven aan lezen en schrijven.”
Als ik naar buiten loop, wil ik toch nog iets weten. Wat er zich in de kelder bevindt, vraag ik aan de medewerker van de bibliotheek. “Kelder? Er is helemaal geen kelder.”
(Elke gelijkenis met bestaande personen en gebeurtenissen berust geheel en al op toeval. Behalve de schrijfster en cursisten, die bestaan echt)
Marelle Boersma www.marelleboersma.nl
Voor meer informatie over de schrijfwedstrijd: www.verbumcrime.nl
Sandra Israel
Tags: Marelle Boersma, Sittard
