About To Boogie (olieverf en acryl op polyester) (2011)
door Harry Prenger
De zusters van het voormalige klooster aan de Leyenbroekerweg in Sittard hadden vast nooit gedacht dat er nog eens kunst met schaars geklede vrouwen zou komen te hangen. About To Boogie heet het. Ook dat nog. Op de vijfde verdieping in wat tegenwoordig cultureel centrum Stadslab is, toont kunstenaar Jeroen Elsen dit en ander werk van hem.
Gregor Wintgens
door Harry Prenger
Doe maar ruig. In het digitale gemak van nu terugkeren naar het ambachtelijke knip- en plakwerk van toen. Het métier van het zelfdoen laten herleven en in ere houden. Punk, maar dan op canvas. Of liever gezegd op karton. Ook al haalt hij plaatjes uit tijdschriften en andere bronnen, Gregor Wintgens wil dat kunst zíjn kunst wordt. Niet het resultaat telt maar de zoektocht ernaar, waarbij hij ons de ontwikkelingen van zijn werk, de uitdagingen en invloeden wil laten zien. Van bestaande beelden een nieuwe beeldtaal creëren op zoek naar kunst die bij hem past. “Mijn werk is een doorlopend experiment”.
door Irene van Wesel / foto’s: Anita Hondong
Een plein met keurig afgewerkte geometrische grasvelden en recht afgeknipt struikgewas. Opgesierd door enkele dwangmatig in een rijtje neergezette houten banken die verlaten hun tijd uitzitten in het koude winterseizoen. De plek is omring door kale bomen, die ondanks de afgemeten positie ruimte voor creativiteit weten te vinden in de grilligheid van hun takken. Het grauwe plein wordt overstemd door het achtergelegen gebouw, de oude ambachtsschool. De gele mergelblokken maken een lichte en haast opgewekte indruk in deze koude en grijze omgeving.
Hugo Claus
door Janneke Prins / foto’s optredens: Ziggy Beckers
Saint Amour is een wederkerende bloemlezing rond Valentijnsdag. Het thema van 2013 is de vijf jaar geleden overleden Vlaamse reus Hugo Claus. Deelnemende auteurs hebben zich laten inspireren door een dichtregel, een romanpersonage of een schilderij. Saint Amour wordt in Nederland en Vlaanderen georganiseerd door Behoud de Begeerte.
door Harry Prenger / foto: Anita Hondong
In de stad waar men sinds Die Wende (exit junks, entree kunst) zo trots is op een toenemend cultuuraanbod, heeft men bedacht dat er geen subsidiegeld meer is voor The Notorious IBE. Alsof de gemeente Landgraaf tegen Jan Smeets zegt: voor Pinkpop is geen geld meer.
door Anne Cobben
Inmiddels wordt het schrit_tmacherfestival voor de achttiende keer georganiseerd. Een dans- en balletfestival dat opgericht werd in Aken en slechts drie jaar geleden internationaal ging. Heerlen mag meegenieten van dit bijzondere feestje. Met optredens, films en workshops kun je het festival actief beleven. Met wat vooronderzoek verdwaal je bijna in de essentie van het schrit_tmacherfestival.
door Erik Slangen
Zaterdag 16 februari viert Dubstance, hét dubstepfeest van Zuid-Limburg, haar vijfde verjaardag in het Heerlense poppodium De Nieuwe Nor. Het feest wordt met headliner Kahn gevierd. Kahn is sinds twee jaar één van de smaakmakers van dubstep-label DEEP MEDi MUSIK. Deze platenmaatschappij is sinds de oprichting in 2006 aanvoerder wat betreft uitgaven van producties van kopstukken uit het genre.
door Shinta Lempers
Die donderdagavond tilde Rajiv zijn koffers uit de blauwgele trein en sleepte zichzelf daar achteraan. Het lukte hem allemaal maar net. Hij was oververmoeid. De Indiase man vond geen rust in zijn huidige habitat, Londen leek hem steeds in te halen als een Pagani Zonda op de rechterrijstrook. Hij had daarom een ticket geboekt naar het meest pittoreske plaatsje dat de vakantieveilingensite te bieden had. Als hij hier geen rust vond was hij echt radeloos. Intuïtief wandelde Rajiv richting de stad en vond al snel Hotel de Maas, alwaar hij incheckte, keurig zijn pantalon, blouse en sokken over een stoelleuning drapeerde en zonder de wekker te zetten, geluidloos in de krakende lakens gleed die naar lavendel geurden.
Ervaring nummer 1 from Anne van der Sligte on Vimeo.
Beste kijker,
Een paar weken terug schreef ik: ’ik vind het zo gek dat dit het leven is, alsof ik verwachtte dat het anders zou zijn. Zonder te weten hoe dat andere er dan uit moet zien! Misschien had ik meer pracht en praal verwacht. Een directere communicatie met God en had ik gedacht dat als ik 22 was, ik een toekomstplan zou hebben en dat het eind van de kunstacademie mij tot een meesterwerk zou verheffen. In ieder geval tot een mooie baan en bevestiging van een succesvol bestaan.’
Goed. Dit is dus allemaal niet uitgekomen. Tussen alle menselijke frustraties door, is er nog maar één vraag die mij rest in mijn leven: hoe kan ik een zinvol leven leiden zonder het streven naar verlichting?
Daar gaan deze filmpjes over. Ongeveer iedere twee weken vertel ik over een ervaring die mij ontroert, boos maakt of andere emoties bij me teweeg brengen. Ervaringen die mij een blijk geven van een zingeving die we kunnen vinden of van het contact met iets dat groter is dan ikzelf. (Wat dat ook moge zijn ).
Anne van der Sligte (Hoensbroek, 1990) is studente beeldende kunst aan de AKV/St. Joost kunstacademie in Breda. Haar werk Ervaring Nummer 1 heeft echter niets van doen met haar opleiding. Van der Sligte vindt dat film “niet veel verschilt met de realiteit, en dat het soms een mens in de war kan brengen met zijn eigen verwachtingen in het leven.”
Meer: anne van der sligte tumblr
Lees hier een interview met Anne van der Sligte (maart 2012)
door Janneke Prins
Sombere gezichten in het publiek. Rouw en eenzaamheid staan op het programma. De Argentijnse theatergroep rondom Fernando Rubio beeldt op onconventionele wijze deze zware thematiek uit met behulp van oude kleding en kleine briefjes.
