Vermoeid schuift de jonge filmmaker Michael Kolenbrander aan tafel. Maandenlang werkte hij aan de voltooiing van zijn film Clair de Lune die zijn première beleefde tijdens het Heerlense Cultura Novafestival afgelopen zomer. Clair de Lune is een verbluffende film waarmee de kijker zich makkelijk zal identificeren. De aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht afgestudeerde Kolenbrander laat met zijn eerste speelfilm vooral zijn eigenheid als filmmaker zien.
Zo koos hij ervoor de film helemaal zelf te produceren en te regisseren. Best opmerkelijk voor een filmstudent die in 2009 zijn eigen filmproductiebedrijf Zuiderlingen Films begon, om onafhankelijk van alles en iedereen films te kunnen maken. Clair de Lune zou je kunnen beschouwen als een fabel over een aantal eenlingen wiens leven wordt verbonden door de dood van een vreemdeling.
Inderdaad, zo’n eenling is de in 1984 in Vlaardingen geboren Michael Kolenbrander: “Ik ben hier niet geboren maar ik heb wel een band met deze regio. Ik voel me hier thuis. De natuur en de eigenzinnigheid van het gebied spreken me erg aan. Daar kan ik wat mee, ook in mijn films.”
Eerder maakte hij een documentaire over de wederopbouw van Heerlen. In poëtische zwartwitbeelden vergeleek hij het Heerlen dat ooit door drugsoverlast werd geteisterd met het open karakter van het Heerlen van nu. De documentaire Heerlen Under Construction was te zien tijdens Salon Parkstad, een initiatief van cultureel centrum SCHUNCK* waarin kunstenaars door middel van hun werk een eigen plek opeisen, regionaal en nationaal. Kolenbrander houdt vast aan eigen visie: de eeuwigheidswaarde van film betekenis geven met inhoud, het vertellen van een verhaal staat voorop, om zichzelf zo artistiek de vrijheid te geven de moderne wereld te laten zien alsof het een sprookje van alle tijden is.
De eigenwijze regisseur stelt hoge eisen aan zichzelf en zijn crew, die hij zorgvuldig uitkiest. Er moet een persoonlijke klik zijn. “Ik wil enthousiaste mensen op de set, mensen die er voor de volle honderd procent voor gaan, zodat iedereen tevreden is met het eindresultaat”. Wanneer Kolenbrander een film maakt denkt hij niet alleen aan zichzelf. Hij wil nieuw talent ontdekken, hen de gelegenheid geven de kneepjes van het filmvak te leren. Film als educatie om jong talent te begeleiden en te stimuleren.
Ondanks zijn vermoeienis maakt Kolenbrander tijdens het interview duidelijk niet langer te willen wachten om weer zo snel mogelijk aan de slag te gaan. Buitenlandse filmfestivals benaderen met de vraag of hij zijn films mag laten zien; nieuwe plannen bedenken, die ondanks de aankomende bezuinigingen kunnen rekenen op financiële steun van lokale overheden. Michael Kolenbrander is vast een blijvertje.
Meer info: www.michaelkolenbrander.com www.clairdelunemovie.com www.zuiderlingenfilms.com
Cynthia Smeets
Tags: Film, Michael Kolenbrander