Rooie Waas
door Harry Prenger
Het Is Maar Een Constatering. Aldus de titel van het debuutalbum van Rooie Waas. Hoe klinkt zoiets? Geluiden die elektronisch worden vervormd met de ‘weird sound generator’ en natuurlijk de ‘cacophonator’. Eigenlijk zijn het tot vierkante doosjes omgebouwde synthesizers met draaiknopjes en kabeltjes. Uitgevonden door een geluidskunstenaar uit Zwitserland. In gewone mensentaal maken ze klanken die zwaar overstuurd pruttelen, heien en suizen en daar onderdoor malen als een knarsende betonmolen. Andere nummers heten Het Moet Wel Leuk Blijven.
Zo uitdagend als de experimentele muziek is, zo strak in het stramien prevelt Gijs Borstlap. Zijn teksten zijn opmerkelijk simpel, maar schijn bedriegt. Hij gebruikt woorden en woordvariaties die tussen ludiek en ernst, de realiteit en sleur van alledag verhevigen. Borstlap wordt terzijde gestaan door Gerri Jäger (drums) en Mikael Szafirowski (electronics). Jäger speelt ook in de band Knalpot.
Het Amsterdamse Rooie Waas mag dan het absurdisme en het ongemak vieren, de band vertoont tegelijkertijd kenmerken van een wandelende tijdbom. Dat man en muziek gaan klinken als een oplossing op zoek naar een probleem kan iedereen binnenkort zelf ondervinden. De band geeft binnenkort haar eerste optreden in Limburg, in het Maastrichtse Intro: ‘innovatief productiehuis voor eigentijdse muziekvoorstellingen’. Ter plekke zal de band haar nieuwe, derde album, simpelweg Rooie Waas getiteld, ten gehore brengen.
Rooie Waas (Intro, Maastricht 11 maart 2016)
introinsitu rooie waas
Tags: Rooie Waas
