(foto: Kevin Fotografie)
door Jenny Kranendonk
De RABOzaal van het Parkstad Limburg Theater is al maanden voor de voorstelling zo goed als uitverkocht. Niet anders dan verwacht, Racoon behoort immers tot een van de bekendste bands van Nederland. Toch stellen ze zich na het eerste nummer van de set even voor aan de zaal. Omdat ze uit ervaring weten dat er nog steeds mensen zijn die “zomaar een voorstelling aankruisen en geen idee hebben wat voor voorstelling ze vanavond gaan zien” volgens Bart, de zanger van Racoon. “Wij zijn de band Racoon en wij maken popmuziek”.
Racoon bestaat inmiddels bijna twintig jaar en hebben in die tijd behoorlijk wat hits gehad. Deze avond wordt een deel van de bekende hits gespeeld, maar er komt ook werk voorbij van de laatste nieuwe cd All In Good Time die een jaar geleden is verschenen. Zo wordt Young And Wise gespeeld, een nummer dat opgedragen is aan de dochters van de bandleden. En het mooie Tommy krijgt de introductie dat het nummer een ode is aan een jongen die op de middelbare school verschrikkelijk werd getreiterd, maar achteraf een grote held bleek te zijn. Tommy bleef altijd lachen en ondanks alles gewoon doen wat hij zelf wilde.
(foto: Kevin Fotografie)
Racoon speelt twee sets. In de eerste set wordt voornamelijk het rustigere werk gespeeld, in de tweede set wordt iets harder gespeeld. In het tweede deel van de voorstelling laat de band horen hoe goed zij op elkaar zijn ingespeeld als een paar Racoon hits naadloos overlopen in een cover en daarna weer overgaan naar het oorspronkelijke liedje. Zo zijn korte stukken van Joe Jacksons Is She Really Going Out With Him en Nina Simone met Ain’t Got No te horen. En als VOF De Kunst en Led Zeppelin voorbij komen nodigt Bart de zaal uit om mee te zingen. Het blijft bij een paar zinnen, waarna de zaal weer stil valt.
Het publiek is sowieso vrij rustig, er wordt vooral aandachtig naar de muziek geluisterd. Dat is ook wat deze muziek verdient, elk nummer zit stuk voor stuk heel goed in elkaar. De show is eenvoudig van opzet. Er worden geen schermen gebruikt of lichteffecten en dergelijke. Dit heeft deze voorstelling ook niet nodig, het gaat om de muziek. Eén keer is de zanger even zijn tekst kwijt, maar hij weet zich er op zijn eigen humoristische manier prima uit te redden. Ook de anekdotes en aankondigingen tussen de nummers door worden op een luchtige manier gebracht op de vertrouwde manier zoals Bart deze altijd brengt.
Op het podium gebeurt er vrij weinig. Dat je dan als band de aandacht van het publiek zo goed vast weet te houden is een knappe prestatie. Deze voorstelling was muzikaal heel sterk en ik ben er zeker van dat iedereen van deze avond genoten heeft, inclusief die mensen in de zaal die “zomaar een voorstelling hadden aangekruist”.
Racoon (11 maart 2016, Parkstad Limburg Theaters, Heerlen)
Tags: Racoon
