door Kelly van Bragt
Wes Anderson neemt ons mee in zijn excentrieke sprookje dat zich afspeelt in een fictief Europa in een periode tussen twee oorlogen in. Het verhaal begint bij een jonge schrijver die verblijft in het Grand Budapest Hotel. Zijn interesse wordt gewekt door “een kleine, oudere man met levendig, intelligent gezicht en een zekere sfeer van droefheid”.
De man in kwestie is Mr. Moustafa (F. Murray Abraham), de eigenaar van het Grand Budapest Hotel. Zero Moustafa was vroeger de lobby boy (gespeeld door Tony Revolori) van het hotel en hij vertelt de jonge schrijver het excentrieke verhaal van Mr. Gustave (Ralph Fiennes), zijn trouwe vriend en de befaamde conciërge in het ooit zo welvarende hotel. Gustave hielt van oudere, en vooral rijke, blonde vrouwen, zo ook van Madame D. Na een bezoek aan het hotel komt zij te overlijden en laat het waardevolle schilderij Boy With Apple na aan Gustave, tot grote ergernis van haar zoon Dmitri (Adrien Brody). Dmitri is niet van plan de erfenis aan hem af te staan, maar Gustave en Zero stelen het schilderij en gaan ervan door. Dmitri wil wraak en beschuldigt Gustave van moord op Madame D. waardoor Gustave in de gevangenis belandt. Zo begint het spannende avontuur van Gustave’s ontsnapping waarbij hij hulp krijgt van Zero en zijn vriendin Agatha (Saoirse Ronan).
The Grand Budapest Hotel is een erg toegankelijke film en werd heel positief ontvangen door zowel de pers als het grote publiek. Op het Berlin International Film Festival 2014 won Anderson een Zilveren Beer. Maar wat maakt het dan zo bijzonder? Anderson verwent ons met zijn visuele aspecten van scènes met uitgesproken felle kleuren tot en met zwart-wit beelden. De prachtige decors worden op het ene moment tot in de details uitgewerkt, het ander moment lijken ze knullig en onecht.
Ze creëren een sprookjesachtige, old-school sfeer, van een Europa uit begin jaren 1900 en vormen de perfecte basis voor Anderson’s bijzondere humor. De humor in het verhaal komt tot uiting in de fantasierijke verhaallijn, ongemakkelijke of bizarre gesprekken en de kleine details zoals de snor van Zero die met potlood getekend is. Een feelgood movie die zorgt voor een stevige glimlach, maar niet direct aanzet tot schaterlachen.
The Grand Budapest Hotel is geen druilerig verhaal over een hotel. Het bevat de nodige spanning en verrassende situaties. De plot bestaat uit lagen en beschrijft het verhaal van een jonge schrijver, de wraak van Dmitri, de liefde tussen Zero en Agatha en de loyaliteit tussen Zero en Mr. Gustave. De personages vertonen echter minder diepgang, hoewel het stuk voor stuk stereotiepe karakters zijn in uiterlijk en dialoog.
De dialogen zijn sterk, ritmisch, sarcastisch en komisch. Gebrek aan acteertalent kan het ook niet zijn. The Grand Budapest Hotel is een rendez-vous van acteurs (Ralph Fiennes, Jude Law, Bill Murray, Edward Norton, Willem Dafoe) die al eerder bewezen hebben zeer sterke personages te kunnen neerzetten. Desalniettemin komt het hier niet helemaal uit de verf. Dit maakt het moeilijk om je als kijker te identificeren met de personages, maar de afstand die het creëert, draagt bij aan het karakter van de film. Het geeft je dat speciale gevoel dat je als buitenstaander bevoorrecht bent een klein moment te mogen meepikken van de fantasiewereld die voor ons geschetst wordt.
Door de hele film galmen de speelse composities van de Franse componist Alexandre Desplat, waarmee Anderson al eerder samenwerkte in Moonrise Kingdom en Fantastic Mr. Fox. Desplat maakt het af, daar hoeft verder niks meer aan te worden toegevoegd. The Grand Budapest Hotel is een eigenzinnige komedie die zeker de moeite waard is om op het grote doek te zien.
The Grand Budapest Hotel (filmhuis De Spiegel, Heerlen, 12 t/m 16 juni 2014)
Tags: The Grand Budapest Hotel
