
Kreidler en Nederland hebben iets met elkaar. Sinds de Duitse motorfabriek – in 1904 opgericht – in de jaren vijftig voor het eerst de lichte Florett-motorfiets op de markt bracht, is het merk ongekend populair in ons land. In de jaren tachtig verplaatste de fabricage zich naar Nederland. Na een onvermijdelijk faillissement van de originele fabriek in Stuttgart, startte de Nederlander John Bos – een liefhebber van het eerste uur – met de verkoop van reserveonderdelen. Sinds 2009 bestiert hij een eigen fabriek in Portugal waar complete Kreidlers van de band rollen. Het officiële Kreidlermuseum ligt in Jubbega. Precies ja, in Nederland.
Zo populair gaat de band Kreidler niet worden. Volgens de overlevering ontstond de naam toevallig. Andreas Reishe, begin jaren negentig onder andere actief in een project met Cor Gout van Trespassers W, droeg de dag van oprichting toevallig een t-shirt van het brommermerk. Leuk geprobeerd, maar volstrekt ongeloofwaardig. De albums – een handvol – die de Duitsers tot nu toe hebben uitgebracht ademen de sfeer van de wederopbouw, van de tijd waarin de toekomst nog zorgeloos tegenmoed werd getreden. In de jaren negentig van de vorige eeuw werd het uit Düsseldorf afkomstige drietal veelvuldig gelinkt aan de in de Verenigde Staten steeds populairder worden postrock.
Meer nog grijpt Kreidler terug op het eigen verleden, dat van de stad Düsseldorf. Echo’s van La Düsseldorf, Kraftwerk en Neu! klinken door. Eigenlijk grijpt Kreidler niet terug, de band herinterpreteert het idioom uit de jaren zeventig en voegt nieuwe elementen uit dub, techno en meer avantgardistische elektronische muziek toe. Mét dus die esthetiek van de wederopbouw. Dat strakke, dat afstandelijke, dat machine boven mens verheffen? Komt duidelijk daar vandaan. Maakt de muziek van Kreidler lastig te plaatsen. Ze is, aan de ene kant, ritmisch, open en poppy, maar aan de andere kant gesloten en afstandelijk. Zo strak ook, dat het weer tegen witte dubdisco aan schurkt. De combinatie is in momenten buitenaards. Mysterieus en futuristisch, ook.
Of dat de reden is dat Kreidler het goed doet bij Lacoste, Chanel en Goles Deacon op de catwalk? Het onlangs bij het Hamburgse platenlabel Bureau B verschenen album Tank is van buitengewone klasse. Komt nog eens bij dat het geluid van de band, ondanks of misschien dankzij de Düsseldorfse roots (want zo ver weg is dat nu ook weer niet), zo goed bij de Euregio en het concept Eutropolis past. Luister maar naar ‘Jaguar’ hieronder via YouTube. Dit is muziek die verleden, heden en toekomst laat versmelten. Muziek die vergezichten oproept. Muziek die het vraagt om te dromen van een nieuwe wereld, van een nieuwe ordening. Kreidler is, kortom, de vleesgeworden terugkeer van de moderniteit.
Theo Ploeg
Kreidler (concert, 13 mei, Musicbunker, Aken)
Meer informatie over het concert bij Musikbunker. De albums van Kreidler zijn te beluisteren via Spotify.
Tags: Aken, Kreidler, Musikbunker



