door Leonie Collombon
Een gezellig huiskamerconcert waarbij één gigantische grote groep vrienden aanwezig was; zo voelde het concert van de Ierse singer-songwriter Gavin James afgelopen vrijdagavond in de Limburgzaal in Heerlen. Geen wonder als je je beste vriend meeneemt als support act.
Ondanks dat Craig Gallagher slechts voorprogramma was, wist hij de zaal net zo in te pakken als Gavin James zelf. Een persoonlijke band opbouwen met zijn publiek; het is duidelijk dat dit het doel was van de nog vrij onbekende Gallagher. Soms iets té persoonlijk, wanneer de uitleg over de oorsprong van zijn nummers even lang duurde als de nummer zelf, maar dit wist hij goed te maken met zijn prachtige stem die deed denken aan artiesten als Passenger en Damien Rice. Zijn romantische teksten maakten veel gevoelens los; tijdens Without You pakten alle koppels in de zaal elkaar nog maar even extra stevig vast.
Ook Gavin James wist het publiek naar zich toe te trekken door te vertellen over de gebeurtenissen voorafgaand aan de nummers. In tegenstelling tot Gallagher wist hij zijn verhalen wél kort en interessant te houden. Net als iedere singer-songwriter, maakte James het publiek enthousiast voor een sing-along. Tijdens Two Hearts galmde de tekst “this is the story of a lonely heart” door de zaal. In het begin nog vrij zachtjes en voorzichtig, maar hoe vaker het refrein werd ingezet, hoe enthousiaster het publiek werd.
De klapper van de avond bewaarde James zoals gebruikelijk niet voor het einde. Midden in zijn set-list waren opeens de eerste klanken van The Book Of Love te horen, het nummer waarmee hij in Nederland doorbrak. Slim om dit nummer midden op de avond te doen. Gedurende drie minuten en tien seconden kon de zaal woord voor woord meezingen, waardoor de sfeer na de laatste akkoorden van de gitaar beter was dan van tevoren. Bij de nummers die volgden werd er hier en daar in de zaal zelfs gedanst, voor zover je het dansen kunt noemen op Gavin James’ rustige klanken.
Erg professioneel was het niet toen James zijn beste vriend het podium terugriep om samen Dancing In The Dark van Bruce Springsteen te vertolken, maar het publiek leek er geen problemen mee te hebben dat de twee onderonsjes op het podium hadden en een aantal keer opnieuw de eerste klanken van het nummer moesten inzetten omdat ze de slappe lach kregen. Het huiskamergevoel was in dit geval gepast; een lachend publiek was hard nodig na de vele nummers over gebroken harten.
Al met al brachten Gavin James en Craig Gallagher veel van dezelfde teksten over verliefdheden en ex-vriendinnetjes, maar een fijne, intieme avond om een paar uurtjes weg te zwijmelen bij hun indrukwekkende stemmen was het wel.
Gavin James & Craig Gallagher (Parkstad Theater Heerlen, 1 april 2016)