door Harry Prenger / foto’s: Joep Deumes
Je staat erbij, kijkt ernaar maar je kunt je oren nauwelijks geloven. Als er één ding duidelijk wordt tijdens een concert van The Magic Band, is het simpelweg de bevestiging van de unieke muziek die ze maakten met hun vroegere zanger Captain Beefheart (Don van Vliet). Weliswaar al tientallen jaren geleden opgenomen maar nog steeds verbazingwekkend uitdagend en vitaal.
door Harry Prenger
Het Belgische Vive la Fête heeft in de loop der jaren een aardige reputatie opgebouwd met haar liveoptredens. De band van Danny Mommens en Els Pynoo mengt electropop met disco waarbij meer dans- dan denkwerk aan te pas komt. Maar de electrodisco van Vive la Fête is niet glamoureus, niet behept met een hang naar nichterige modepop, maar is vooral lekker smoezelig. Iets waar het deze muziek zo vaak aan ontbreekt. Ideaal voor een catwalk in een darkroom.
Relativering, droge humor en een beetje ranzigheid maakt Vive la Fête’s discodreun opzwepend en swingend in plaats van machinaal. Dan maakt het ook niks uit dat de teksten in sommige nummers niet veel meer zijn dan kreetjes en het herhalen van de songtitel. De veronderstelling dat Vive La Fête zichzelf niet au sérieux neemt is verleidelijk. Maar de band maakt net iets te veel werk van het raffinement van de songs die live ongeremd feesten en daveren; zoals drie jaar geleden te zien en te horen was tijdens een indrukwekkend concert in de Limburgzaal in Heerlen. Ze komen binnenkort terug naar de Limburgse stad om het nieuwe album 2013 te vieren.
Vive La Fête (Parkstad Limburg Theaters, Heerlen, 14 december 2013)
door Harry Prenger / foto’s: Ziggy Beckers
“Ik denk dat je na het lezen van dit boek meer begrip hebt voor Heerlen. Je oordeelt er minder snel hard over. Deze stad is zoveel overkomen door de komst en het vertrek van de mijnen.”
Aan het woord is Joep Dohmen. Hij schreef een kritische maar meeslepende biografie over Heerlen; over de opkomst en de ondergang van een bruisende industriestad. Maar De Geur Van Kolen is ook een persoonlijke familiekroniek, over onder meer zijn vader die hij nauwelijks gekend heeft. Tijdens zijn onderzoek naar de geschiedenis van de voormalige mijnstad, ontdekte Dohmen in het Nationaal Archief dat oud-burgemeester Marcel van Grunsven zich tijdens de oorlog net iets teveel met de Duitsers bemoeide.
door Kelly van Bragt
Voor de film Mud keert regisseur Jeff Nichols terug naar zijn geboortestreek, de Amerikaanse staat Arkansas. Mud vertelt het avontuur van twee jongens en een voortvluchtige op zoek naar de waarheid over liefde en haat, over goed en kwaad.
door Kelly van Bragt
Een buitenwijk in Parijs, dat is ditmaal de speelplaats van Asghar Farhadi. Met zijn nieuwste drama Le Passé weet de Iraanse regisseur wederom iedereen te intrigeren. Le Passé is het verhaal van de Franse Marie (Bérénice Bejo), moeder van twee dochters uit haar eerste huwelijk. Ook haar tweede man, de Iranees Ahmad (Ali Mosaffa), heeft haar verlaten. Vier jaar na zijn vertrek naar Teheran vraagt Marie hem terug te keren naar Parijs om de scheiding officieel af te handelen. Marie heeft inmiddels een relatie met Samir (Tahar Rahim) en ze probeert volhardend haar leven weer op de rails te krijgen.
door Irene van Wesel
Ze staat daar zo stil aan de ingang van de poort. In prachtig wit contrasterend met de herfstkleuren van de bomen aan weerszijden van de oprijlaan. Met in haar hand een bloem, alsof het voor altijd lente is. Een koude wind maakt het de herfstzon moeilijk de lucht te verwarmen, maar ze brengt wel licht in het schouwspel van klinkers en gekleurde bladeren op het pad.
De tekst: ‘Virgo sine labe concepta, aedes hasche defende’ omhult het beeld van Maria, wat zoveel betekent als ‘onbevlekt ontvangen maagd, bescherm dit huis’. De letters die rood zijn geschilderd, VIILCCDCDD, vormen als Latijnse cijfers samen het getal 1857, het jaar waarin het Mariabeeld geplaatst werd.
Rob Benders - The Gospel According To…(collage, mixed media, 55 x 29 cm, 2013)
door Harry Prenger
Kunstenaar Rob Benders maakte twee collages van het werk van fotografe Lilith. Doorgaans werkt hij met eigen tekst en tape, tekeningen en afbeeldingen uit magazines. Dan ontstaan, al dan niet geïmproviseerd, woorden en beelden via knip- en plakwerk op karton, canvas of papier. Ditmaal koos hij het werk van collega-kunstenaar Lilith als onderwerp. Zij stelde een aantal foto’s beschikbaar waarmee Benders aan de slag ging. Benders: “Mijn aanpak is bij iedere foto anders. De ene keer laat ik haar onaangeroerd geknield in de sneeuw, maar zoek ik op een geforceerde manier contact met haar. In het andere werk plaats ik Lilith op haar hoofd in een deuropening in een ander confronterend perspectief.” ZwartGoud publiceert beide collagewerken exclusief.
In een uitgebreid interview met Lilith in 2011 schreven we: voor wie er oog voor heeft is haar werk een spiegel van meervoudige reflecties. Dat alles maakt haar werk toegankelijk en tastbaar, doch evengoed verrassend en vervreemdend. Haar zelfportretten zijn een metafoor voor een rol en houding die mensen zichzelf opleggen en zelden doorbreken.
Het Venlose Limburg Museum toont van 10 januari t/m 9 maart 2014 A House Is Not A Home, een grote tentoonstelling van haar zelfportretten in huizen van vreemden. Eerder exposeerde zij in o.a. Amsterdam, Den Haag, Dresden en New York.
Rob Benders - One (collage, mixed media, 45,4 x 30,4 cm, 2013)
interview het verleden in het heden van collagekunstenaar rob benders december 2010
