02
Sep 15

Mette Sterre en het ongemak als kunstvorm

Mette Sterre-20150901-018

door Harry Prenger / foto’s: Joep Deumes

Op het eerste gezicht oogt de kunst die ze maakt bizar, afstandelijk en vervreemdend. Omdat haar werk zich niet meteen in een hokje laat duwen kun je er niet onmiddellijk je vinger op leggen. De kunst van Mette Sterre!? Uitroep en vraagteken tegelijk.

Continue reading →


17
Aug 15

New Orleans zangeres Meschiya Lake: “Wij maken geen museumjazz”

MeschiyaLake-0037

door Roel Janssen (tekst en foto’s)

Zangeres Meschiya Lake en haar The Little Big Horns nemen je mee naar de jazzclubs van New Orleans in de jaren dertig. Swingen geblazen op traditionele jazz en ragtimemuziek. Zelf luistert Meschiya naar Bessie Smith en Noorse blackmetal. Op 9 september is ze met haar band in Heerlen voor een optreden in de Nieuwe Nor.

Maart 2014. Voorafgaand aan haar concert in Eindhoven spraken we de opvallend uitziende zangeres in de kleedkamer van de Effenaar. Goedgebekt, rood haar, uitbundige tatoeages.

In de VS treed je zelden op buiten New Orleans, waarom?
“Iedereen komt naar New Orleans, het is niet nodig om op reis te gaan. We kunnen makkelijker een inkomen verdienen door thuis te blijven dan op tournee te gaan, daar hebben we mazzel mee. Het is soms zelfs lastig om muzikanten mee te krijgen. Zelf reis ik graag en ik wil bekend worden op meer plaatsen in de wereld, buiten New Orleans. In weekends spelen we soms op festivals in de VS of Canada. Daar vliegen we rechtstreeks heen en weer terug, om thuis niet teveel optredens te missen. Er zijn thuis genoeg optredens. Ik werk zes, soms zeven dagen in de week, net als op tournee, maar aan het eind van de dag mag ik naar mijn eigen huis en mijn hond.”

MeschiyaLake-0046

Je speelt live en op je albums nummers van Bessie Smith.
“Ik hou van Bessie Smith, zij is grote inspiratiebron. Haar stem en haar teksten waren zo krachtig in een tijd zonder versterking. Op plaat klinkt dat al door, het moet fantastisch zijn geweest om haar in het echt te horen zingen.”

Alleen al door er te zijn en te doen wat zij deed, als zwarte vrouw in de jaren twintig, zou je kunnen zien als een vorm van activisme.
“Absoluut, haar hele leven was activisme, net als Billie Holiday. Er is een heel goed boek over, Blues Legacies and Black Feminism. Dit was allemaal vlak na de afschaffing van de slavernij. Een zwarte vrouw stond maatschappelijk op de allerlaagste trede. Bessie Smith zong heel eerlijke songs over haar seksualiteit en haar leven en claimde haar eigen vrije seksuele identiteit, terwijl zwarte vrouwen en mannen niet lang daarvoor nog andermans bezit waren. In tegenstelling tot spandoeken is muziek een vorm van activisme die mensen in het hart raakt, muziek is sociale revolutie.”

Zie je voor jezelf een rol daarin?
“Ik wil mezelf niet teveel labels opplakken, feministe, homoactiviste, ik ben er voor iedereen. Ik was in het verleden politiek activist en ik ben deels opgegroeid in een Native American Reservaat, wat in feite een concentratiekamp is in de genocide waarop Amerika is gebaseerd [haar ogen spuwen vuur, terwijl ze haar stem nauwelijks verheft, red.]. Ik kwam erachter dat mijn boosheid nergens toe leidde, dus ik ben het goede voorbeeld gaan geven door vrij te leven en te doen wat ik graag doe. Muziek werkt bevrijdend.”

ZS8O1836-c

Nu ben ik zelf geen groot jazzliefhebber of -kenner.
“Ik ook niet. Ik hou van alle genres en ik pik overal het beste van mee. Ik groeide op met countrymuziek en kwam pas na mijn twintigste in aanraking met jazz. Ik ben een punkrocker, it will never die! Later realiseerde ik dat de vroege jazz de punkrock van die tijd was; ze zingen over seks, drugs, prostitutie, de onderwereld. Zoals hiphop nu is, gangsta-shit, rauw, emotioneel en dansbaar. Dat is wat de vroege jazz voor mij is, maar ik breng het met alle invloeden die ik heb opgedaan: Maria Callas, Dead Kennedys, Wendy O’ Williams, Patti Smith.”

De tatoeages geven je misschien wat meer credibility voor een rockpubliek.
“Het kan inderdaad geen kwaad om wat street credit te hebben. Luister, wij maken geen museumjazz, of muziek voor mensen in een chique club die zich beter voelen dan de rest van de wereld. Ik speel nu op plekken waar ik voorheen niet naar binnen mocht en ze betalen me er ook nog voor (lacht).”

Volgens mij ben je liever arm terwijl je dát doet waar je plezier in hebt, dan dat je een saaie baan zou hebben die goed verdient.
“Mijn hele leven ben ik arm geweest. Geluk is onbetaalbaar. Ik kom uit een situatie waarin ik helemaal niets had en op straat speelde voor geld. Als ik dan twintig dollar had voor lekker eten en een goede fles wijn, was ik daarmee gelukkig, omdat ik muziek maakte.”

MeschiyaLake-0067

Vijf albums die je mee zou nemen op een lange reis?
“Zeker weten Amy Winehouse – Back to Black, Neko Case – Middle Cyclone. Een verzamelalbum van Bessie Smith. Carmen, de opera van Bizet. Nu heb ik alleen vrouwen, ik moet ook iets van een man kiezen… Donny Hathaway.”

En als het rock-metal moet zijn?
“Oh, ik hou van de Noorse black metalband Satyricon. En dat album van Lynched dat nog niet uit is zou ook mee moeten. Sharon Jones!”

Haar heb ik zien optreden, fantastisch. Ze heeft nu op haar vijftigste of zestigste pas echt succes, nadat ze haar hele leven heeft gehoord dat ze te lelijk is om op te treden.
“Sharon Jones heb ik vorige week nog zien optreden in The House Of Blues. Ze vecht tegen kanker, ze is geweldig.”

Werk je op dit moment aan een nieuw album?
“Ik heb nu ongeveer 25 nieuwe eigen nummers. Als ik in na de tour met deze band weer thuis ben ga ik een soloalbum opnemen. Ik weet nog niet welk genre het gaat worden, niet alleen jazz, ook wat folk, akoestisch, ik weet het nog niet precies, maar het wordt anders. Het zal door mij en door Eric Heigle geproduceerd worden in de prachtige Parlor opnamestudio in New Orleans. Ik moet gaan opwarmen!”

Na het interview start Meschiya haar warm-up met stemoefeningen op haar iPhone.

ZS8O1692-c

Meschiya Lake & The Little Big Horns / Hot Buskers (voorprogramma) (De Nieuwe Nor, Heerlen, 9 september 2015)

nieuwe nor meschiya lake

 


08
Mar 15

Niets is wat het lijkt bij rockband Teenage Slaves Of Satan

TSOS

Teenage Slaves Of Satan: Joan van Barneveld en Ed Romijn

door Harry Prenger

De bandnaam lijkt op de titel van een ranzige B-film. Maar Teenage Slaves Of Satan maakt muziek die raakvlakken vertoont met grunge- en stonerrock. Een stroming die uiterst bescheiden begon, maar in de jaren negentig uitgroeide tot iets groots. Teenage Slaves Of Satan is een ingetogen variant; nummers duren soms amper twee minuten.

Continue reading →


15
Feb 15

Stadsdichter Michelle Bracke: “Ik wil bij mezelf blijven en ga niet echt anders schrijven”

MB

door Harry Prenger / foto’s: Roel Janssen

Een doordeweekse avond in de binnenstad van Heerlen. Op de hoek van de Saroleastraat staat een historisch pand uit de jaren twintig; de ‘binnenkomer’ van het winkelcentrum. Ooit was er café In de Poort van Herle gevestigd, nu brasserie De Passie. Michelle Bracke is er enkele minuten eerder dan afgesproken. Aan een tafeltje met uitzicht op het Royaltheater en een deel van het toekomstige station, vertelt ze over haar gedichten. Maar ook over Heerlen dat haar tot stadsdichter koos, over David Bowie en, kort voor sluitingstijd over zichzelf, openhartig.

Continue reading →


11
Oct 14

Andrea Kriescher van Fier! concept store: hipster in Heerlen

Andrea Kriescher

Andrea Kriescher

door Janneke Prins / foto’s: Roel Janssen

In een pijpenla aan het Raadhuisplein (aan de uitzendbureaukant) zit Andrea Kriescher tussen vintage meubelen en kleding achter haar Mac. Ze is een lange slanke vrouw met kohl omlijnde ogen en een volledige getatoeëerde linkerarm, ze runt de eerste conceptstore van Heerlen. Lef moet je er wel voor hebben: en dat is eigenlijk ook het verhaal dat achter Fier! concept store schuilt.

Continue reading →


27
May 14

Kunstenaar Sandra Hanckmann: de schoonheid van het macabere

SH (PvdL)

Sandra Hanckmann en hond Nero

door Harry Prenger / foto: Phil van der Linden

“Ik teken al mijn hele leven. Daar kan ik mezelf in verliezen. Toen ik op de havo zat kon ik er niet meer mee stoppen, ik leerde zelfs niet meer. Ik tekende al vroeg koppen, rare mensen. Geen bloemetjes en landschapjes, haha. Ik heb geen idee waar het vandaan komt. Ik ben er nu twee jaar mee bezig, ik ben begonnen met brave poppetjes.”

Continue reading →


10
May 14

“Eenmaal op het podium, kregen we pas écht de indruk dat iedereen er alleen voor ons was” Rapper Blabbermouf over Ruslandtoer Het Verzet

ZS8O5381

door Erik Slangen / foto’s: Roel Janssen

Anderhalf jaar terug publiceerde ZwartGoud een interview met Ruben Widdershoven alias BlabberMouf. De zesentwintigjarige rapper, lid van Heerlens hiphopcollectief Het VerZet, vertelde toen dat de carrière van zijn kameraden en hemzelf wel eens stappen oostwaarts kon maken. Er lagen namelijk optredens in onder meer Rusland, Polen en Litouwen in het verschiet. Hoe kwamen zij daartoe, hoe heeft hij dit beleefd en wat heeft het opgeleverd? Vragen die ook vanuit maatschappelijk oogpunt de moeite zijn om te stellen, omdat Oost-Europa en dan met name Rusland momenteel zo dwingend in het nieuws is.

Continue reading →


30
Apr 14

Oud-mijnwerker Harry Deloo: “In feite werd Limburg gesloten”

MIJNMUSEUM-2

door Irene van Wesel / foto’s: Anita Hondong

Harry Deloo’s gezicht spreekt boekdelen wanneer hij vertelt over de mijnen. Zijn ogen lichten fonkelend op terwijl hij de dagelijkse werkzaamheden en mijnwerkerscarrière uit de doeken doet, maar laten een zwaarmoedigheid en gemis zien bij herinnering aan de tijd van de sluiting. Als vrijwilliger in het Nederlands Mijnmuseum is Harry duidelijk honderd procent in zijn element, tussen de spullen waar hij zesentwintig jaar lang door omringd werd, zowel onder de grond als daarboven. Harry was een van de mannen die het zwarte goud dolf in de Oranje Nassaumijn van Heerlen.

Continue reading →