Recensie: Kippenvelmomenten blijven uit in goed opgebouwde voorstelling De Tweeling

header-tweeling-awards_stage2

door Jenny Kranendonk

Het verhaal van De Tweeling is gebaseerd op het boek van Tessa De Loo. Het gaat over Anna en Lotte, een tweeling die een hele hechte band met elkaar heeft. Na het overlijden van hun vader worden zij uit elkaar gehaald en mogen geen contact met elkaar hebben. Ze groeien op onder totaal verschillende omstandigheden. Anna in Duitsland waar ze de hele dag moet werken en niet naar school gaat, Lotte in Nederland waar ze in een welgesteld gezin woont en zangeres wordt.

Na de Tweede Wereldoorlog komen ze weer in contact met elkaar, maar gebeurtenissen uit de oorlog komen tussen hen in te staan en zorgen ervoor dat ze opnieuw uit elkaar worden gedreven. Het verhaal wordt niet op chronologische wijze verteld. Anna is afgereisd naar het Nederland dat zwaar te lijden heeft gehad onder de oorlog. Bij aankomst wordt ze opgepakt omdat ze Duitse is. Lotte wil haar vervolgens niet als zus erkennen.

Gaandeweg de voorstelling wordt langzaam duidelijk wat er in het verleden van de zussen gebeurd is waardoor zij in deze situatie terecht zijn gekomen. De vertelling gaat veel heen en weer tussen het verleden en het heden, maar het verloop blijft helder en stukje bij beetje worden de gaten in het verhaal verder ingevuld. Helaas word je niet vanaf het eerste moment het verhaal in gezogen, het duurt even voordat je er helemaal in zit.

Foto: Roy Beusker

Een belangrijke misser is dat er vrij beperkt aandacht wordt besteed aan de hechte band die de tweelingzusjes als kind met elkaar hebben. Hier had veel meer nadruk op gelegd mogen worden waardoor er over het algemeen een veel diepere indruk zou hebben gemaakt. Ook het moment waarop de zusjes uit elkaar worden gehaald had iets heftiger vertolkt mogen worden. Kleine Anna en Lotte duiken gedurende de voorstelling regelmatig op naast de zussen als ze al volwassen zijn. Deze momenten zouden voor meer kippenvel hebben gezorgd als hun band meer uitgediept was geweest. Nu blijven deze momenten ietwat vlak.

Ondanks dit gemis vullen de rollen van de zussen elkaar uitstekend aan en ook muzikaal ondersteunen ze elkaar perfect. Er is een grote rol weggelegd voor de muziek en er wordt veel gezongen. De muziek, gecomponeerd door The Common Linnets, wordt gespeeld door een orkest. Het is het eerste compositiewerk dat door The Common Linnets is uitgevoerd; de keuze voor hen was een goede. De muziek vormt een mooi geheel, er worden sterke nummers gespeeld die de sfeer op prima wijze ondersteunen.

Ook de techniek is heel knap gedaan. Er is over nagedacht om met vrij weinig decorstukken veel verschillende ruimtes vorm te geven. Zo wordt door middel van slim gebruik van enkel een stellage, een paar schermen en enkele losse decorstukken onder anderen een boerderij, een huiskamer, een strafkamp, een station en een café uitgebeeld.

De Tweeling is prima opgebouwd. Op technisch en muzikaal vlak wordt er een perfecte invulling aan het verhaal gegeven. Ondanks dat had er meer diepgang in het verhaal gekund, om zo een diepere dimensie aan de voorstelling te geven. Het resultaat is heel mooi geworden, maar laat helaas geen onvergetelijke indruk achter.

De Tweeling (Parkstad Limburg Theaters, Heerlen, 16 april 2016)

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *