(foto: Mateus Mondini)
Na twintig jaar levert ManLiftingBanner een nieuwe plaat af: The Revolution Continues. De band die vroeger ‘Europa’s enige echte straight edge communistische hardcore band’ werd genoemd, maakte deze lente een comeback. Tijd voor een gesprek met frontman Michiel Bakker en gitarist Paul van der Berg om erachter te komen welke relatie de comeback heeft met de protestgolven van 2011.
Waarom besloten jullie weer bij elkaar te komen?
“De directe aanleiding van de comeback was het uitbrengen van onze discografie op vinyl,” legt Paul uit. “Het zou een dubbel LP worden, maar er was niet genoeg materiaal voor vier kanten vinyl. Toen kwamen Michiel en Bart op het idee om nieuwe nummers voor die plaat te gaan schrijven. En dat betekent natuurlijk dat je weer met z’n allen de oefenruimte in moet duiken.”
Welke relatie hebben jullie nieuwe nummers met het protestjaar 2011?
“Nieuwe nummers zonder boodschap is bij een band als ManLiftingBanner geen optie,” zegt Michiel stellig. “Terwijl we nummers maakten, ontsponnen zich de revoluties in Noord-Afrika en het Midden-Oosten en de Occupy beweging. Dit is bij wijze van spreken onze soundtrack waar aan we relateren.” Paul vult aan: “De woede van de protesten is heel goed terug te horen in de muziek. Het merendeel van de nieuwe nummers is snoeiharde hardcore geworden!”
Oké, jullie zijn nog altijd even politiek? Zijn jullie nog steeds uitgesproken marxisten?
“’Rot op naar Rusland!’, ‘Kijk dan naar Rusland het werkt niet!’ dat waren in die tijd reacties waarmee we werden geconfronteerd tijdens interviews en concerten,” herinnert Michiel zich. “Nu zijn mensen veel positiever over onze boodschap. Het kapitalisme heeft natuurlijk veel krediet verloren, waardoor er meer oren zijn voor systeemkritiek. We denken nog steeds dat communisme het enige middel is om dit verrotte systeem te vervangen. Communisme staat voor mij voor een systeem waarin we de behoefte van de grote meerderheid boven de winstzucht van een kleine elite stellen. Winst wordt in het kapitalisme gezien als de motor achter elke vooruitgang… terwijl het ons alleen maar verder de vernieling in helpt.”
Vind jij dat ook, Paul?
“Zeker. Heel simpel gezegd: communisme betekent voor mij dat het huidige particuliere bezit van productiemiddelen – zoals fabrieken – en andere voor de samenleving belangrijke instellingen – zoals banken, scholen, ziekenhuizen, openbaar vervoer – in bezit komen van de gemeenschap, van iedereen dus! Dat klinkt natuurlijk erg mooi, maar iedereen zal begrijpen dat zoiets niet vanzelf gaat. Wat ons betreft is de strijd tegen kapitalisme ook communisme. Daarmee bedoel ik de lange weg van klassenstrijd tegen de huidige onderdrukking, bijvoorbeeld de strijd voor een rechtvaardige verdeling van goederen en rijkdom, de strijd tegen racisme en seksisme, de strijd voor gelijkheid.”
The Revolution continues… dus. Hoe zit het met jullie straight edge gehalte, een trend binnen de punkbeweging tegen alcohol– en drugsgebruik?
Paul: “Het blijft voor mij een persoonlijke keuze om niet te drinken, niet te roken en geen drugs te gebruiken. Toen ik in 1980 straight edge werd was het ook een vorm van verzet tegen het hele drugscultuurtje binnen de punkbeweging. Vooral ook omdat het erg dicht bij huis kwam toen andere bandleden verslaafd raakten aan de harddrugs. Daar werd je absoluut niet vrolijk van. Dat is nog steeds de reden om mezelf straight edge te noemen.”
“Zelf heb ik nooit de behoefte gehad om drugs te gebruiken of te drinken,” zegt Michiel. “Als docent zie ik wel eens hoe kinderen maar meedoen om erbij te horen. Als ik dan zeg dat ik dat niet doe en nooit heb gedaan, dan kijken ze me echt aan alsof ik van een andere planeet kom. Het wordt dan ook met de paplepel ingegoten dat je het moet doen, en tegen dat soort conformisme wilden we met ManLiftingBanner destijds bewust ingaan. Inmiddels is straight edge echter niet meer iets wat ik uitdraag.”
Jullie songs zijn nog steeds confronterend, maar lijken korter geworden. Hebben jullie haast?
Paul: “Kort staat wat ons betreft niet voor haast, maar juist voor echte hardcore (lacht)…short, fast and loud!! Het is kenmerkend voor deze stijl van punkmuziek. Zie het als korte explosies van boosheid, en die muzikale woede is een reflectie van wat je om je heen ziet gebeuren.”
Michiel: “We komen uit de schoot van Lärm, een legendarische politieke straight edge band, die weinig nummers boven de minuut had. Belangrijke invloeden zijn NYC Mayhem, Straight Ahead, DRI, thrashbands uit de jaren tachtig. Het was kort, korter, kortst. Je kan een statement ook in een minuut maken.”
Janneke Prins
Meer informatie: Nieuwe Nor Crucialresponse
ManLiftingBanner (Born From Pain 15th Anniversary, met Born From Pain, Backfire, Diablo Blvd, Bloodtrial, Dead Man’s Curse, De Nieuwe Nor, Heerlen, 29 juni 2012)
Tags: hardcore, ManLiftingBanner, punk
