Rats On Rafts (foto: Shalita Dietrich)
ZwartGoud vroeg kunstenaar Rob Benders een stukje te schrijven over dé Nederlandse band van dit moment: Rats On Rafts uit Rotterdam. Rob schrijft een open brief aan wijlen John Peel, de legendarische BBC-radio dj en beschermheer van eigenzinnige bandjes. Rats On Rafts spelen vrijdag 24 februari in popzaal Fenix te Sittard.
“Hey Mr. Peel. Of mag ik John zeggen van hieruit? Menigeen zal je al hebben getipt. Niet op de laatste plaats Jay Reatard zal je er over aan je mouw getrokken hebben. Immers, Rats On Rafts verzorgde nog zijn voorprogramma in een niet-eens-zo-heel-ver verleden. Je zult zijn getipt over die on-Nederlands opwindende band. Met dat on-Nederlands opwindende album. Dat album, The Moon Is Big, verscheen vorig jaar op een label waar ik nog niet eens van gehoord had: Subroutine Records.
Wat er met dat album is? Het is hier in Nederland een generatie geleden dat een dergelijk album vooral live zo’n furore maakte. Ik kan me alleen nog de langspelers Johnny D Is Back, Mental Floss For The Globe en natuurlijk Eén Op Eén Miljoen herinneren, waarvan de nummers op het podium al zo gepokt en gemazeld waren dat ze op een album wel tegen móesten vallen. Maar dat niet deden. Allesbehalve. De verantwoordelijke bands brachten de nummers stuk voor stuk in uiterste extase, op een manier alsof dat het laatste was dat ze deden. Diezelfde koortsachtige intensiteit ervaar je anno 2012 bij dit viertal uit Rotterdam. Ook dat nog.
Eén ep, één 7” single en één album. Het lijkt een schamele oogst voor een band die al een paar jaar bestaat, maar met hun gestaag groeiende live reputatie oogsten ze niets dan lof. Die reputatie heeft Rats On Rafts al eerder naar jouw geliefde Engeland gebracht. Eind vorig jaar nog, toen ze openden voor de uit de as herrezen Minny Pops. Maar ze zijn live zó opwindend dat zelfs zonder jou je BBC collega’s de band ontdekt hebben en ze naar jouw studio lokten met sessies die de pers en andere aanwezige vakidioten nog lang zullen heugen. Getuige hun quotes? Die van Matt H zal je bevallen: “Never in a million years would most of the ‘angular’ indie pop bands of the end of last decade, nor any of their landfill successors dare do something as gloriously off-message as that.”.
Ik hoef dat niet eens te vertalen voor je! John Robb dan, van Louder Than War: “If only John Peel was still alive today they would be doing a session for him next week.”. Maar ‘God Is Dead’. Daarmee hou ik er over op. De meeste van je collega’s zijn na de band in actie te hebben gehoord zo slim om door al die vergelijkingen met The Birthday Party, The Chameleons en The Teardrop Explodes heen te prikken. Zelfs gewezen The Fall lid en Radio 6 dj Mark Riley doorziet dat Rats On Rafts niet in de koude new wave oorlog zijn blijven hangen. Dat ze niks anders dan – ik heb een hekel aan de uitdrukking maar vooruit – hun ding doen! En dat is een bak oneindig lijkende rammelherrie maken, doorspekt van donker rollende bas en hyperactieve hoge tonen, door stem, sax en gitaar. Noem het jazzy of obscuur maar Het Rockt in alle gevallen!
Opvallend is dat het niet eens uit maakt of je een nummer van amper twee en een halve minuut door je speakers hoort knallen of live een ruim tien minuten durende uitsmijter voor je kiezen krijgt. Het effect is hetzelfde: pure opwinding! Zowel op de plaat als live. Dat is knap tegenwoordig! John, I’m sorry. Dit is de eerste Nederlandse band die je ècht moet missen.”
Meer informatie: Fenix, Sittard
Rats On Rafts (Fenix, Sittard, 24 februari 2012)
Rob Benders is maker van collagekunst en vinylfanaat
Tags: Fenix, Rats On Rafts, Sittard
