André Amaro (links)
Tijdens mijn verblijf op Oerol, het theaterfestival van Terschelling, bezocht ik een interdisciplinaire theatervoorstelling van Amaro Creative Industries. Deze voorstelling, een combinatie van theater, muziek, dans en eten is me sindsdien bijgebleven. Wellicht door de fantastische uitspraak van André Amaro: “festivaldirecteuren zijn mislukte theatermakers”.
Ik kon mezelf niet bedwingen onlangs wederom een bezoek te brengen aan Amaro, tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven, waar de nieuwe vestigingsplaats van Amaro Creative Industries werd gepresenteerd. Het werd een veelbesproken voorstelling. Per 1 oktober is Amaro namelijk de huurder van het voormalige ketelhuis op het Strijp-s terrein. Wat er precies gaat gebeuren blijft onduidelijk aangezien Amaro álles wil: van dakterras, boerderijen tot koeien die staan te grazen in de huidige Strijp-s bouwput.
Dit alles maakt zijn voorstellingen niet onduidelijker of chaotischer; het publiek creëert feitelijk zijn eigen avondje uit. Of ze nu theater willen, mode inclusief eten, het is er allemaal. De sfeer is ongedwongen en bijna natuurlijk te noemen. Het team dat bestaat uit chefs, entertainers, edelsmeden en timmerlieden hebben allemaal iets artistieks. Misschien omdat ze allemaal een ‘handcraft’ uitoefenen. De mannen en vrouwen werken met hun handen en weten nog waar hun producten vandaan komen. De vakschool voor het goede leven? Wie zal het zeggen.
Zodra je het Ketelhuis bereikt hebt tref je een piepklein koffie-theehuisje aan genaamd SterkWater. Weer eens iets anders dan ZwartGoud. Verderop in het gebouw loop je langs een expositie dat het toekomstige food-lab moet uitbeelden. Je struikelt haast over de materialen die de verbouwing bevestigen. Als Amaro trots het food-lab laat zien lijkt hij spontaan alle bouwplannen weer te veranderen. “Hier komt een schouw die we in de winter gebruiken als…tja schouw en in de zomer kunnen we het gebruiken als mega BBQ”. Het mooiste in het Ketelhuis is de Bierwedstrijd, waar gratis bier wordt geschonken. Je moet dan wel stemmen op de beste naam voor het zojuist gedronken biertje, waaronder Dom Blondje, dat een etiket draagt van een blonde schone.
Buiten staat een hele reeks bestelauto’s opgesteld die als opslag fungeren voor de materialen, dat een bijna circusachtige adhoc bedoeling kent. De kerk die op het plein staat is een model van een bestaande kerk die het team van Amaro ontdekte tijdens een renovatiereis naar New Orleans, de stad die in 2005 ernstig getroffen werd door orkaan Katrina. In deze kerk wordt slowfood geserveerd, met respect voor eten en het Bourgondische leven. Voorgerechten, hoofdgerechten van vlees, vis, of vegetarisch. Voor ieder wat wils. Achterdoor zie je de geïmproviseerde keuken. Allerlei mannetjes roeren in een pan die zo groot is als de vijver in mijn tuin.
Terwijl er ijzer wordt gesmeed, rijgt een medewerker een big aan het spit, vlak voor mijn neus. Een uur lang draait hij aan het biggetje terwijl er er af en toe wat bouillon overheen wordt gegoten. Volgens de niet-vegetariërs was het niettemin een zeer mals smakend biggetje. Op de achtergrond horen we het geschater van de als piraat verkleedde, bierdrinkende ‘lastpakken’ die de modeshow aankondigen waarbij de tafel als catwalk wordt gebruikt.
Amaro Creative Industries is een absolute hotshot op ieder festival en heeft naast gezelligheid ook een boodschap: respect voor het eten, met daaromheen de beleving van het eten. Naast de vele festivals die ze dit jaar bezochten, is er nu dus ook het Ketelhuis op Strijp-S waar mensen kunnen genieten van zijn voorstellingen.
Meer informatie: www.amaro.nl
Cynthia Smeets
