In Parkstad is het mogelijk, vanuit een van Heerlens grootste wijken, Heerlerbaan, wandel je door het groen helemaal tot in het centrum van de stad. Toegegeven, je moet enkele straatjes oversteken en raakt af en toe een woonwijk, maar verder heersen hier rust en ruimte. Tussen de Caumerbron en het moerassige bosgebied richting centrum is de beek als vanouds weer blootgelegd als onderdeel van een wandelpark. Langs een smal straatje dat het park begrenst, pronkt de monumentale hoeve Corisberg.
In de berm liggen twee plastic tuinstoelen in een vuilniszak. Een vreemd element in deze prachtige, groene omgeving waar amper een papiertje of blikje langs de weg te vinden is. Enkele meters verderop ligt een ingepakte buggy, alsof iemand die dingen onderweg verloor. Achter de bomen kabbelt het beekje en wandelen mensen met hun hond voorbij. Aan de andere kant maakt de herfstzon lange schaduwen over het smalle straatje en laat haar licht vallen op een viertal met gras bedekte daken. De zorgwoningen van hoeve Corisberg. Het lijkt wel of ze in de grasheuvel gebouwd zijn als een soort hobbitwoningen, knus en opgaand in de omgeving.
Terwijl de werkzaamheden ondertussen nog in volle gang zijn, genieten de bewoners op hun terras al volop van het uitzicht. Achter hekken weliswaar, die ervoor zorgen dat niemand het bouwgebied betreedt, maar dat lijkt hen niet te deren. De huizen zijn verbonden door een glazen wand van ramen en deuren en onderscheiden zich met hun vierkantige dak dat aan één zijde schuin loopt. Een eenzame boom verbindt de woningen met een schuur en de gerestaureerde hoeve, die aan de achterkant haar deuren uitnodigend open heeft staan. Waar ooit een oude poort zat heeft het gebouw nu een nieuwe ingang, omringd door glazen panelen. Een modern element als trofee in een oude muur. Aan de kant van de weg komt er abrupt een einde aan de stenen, alsof ze zijn afgesneden om asfalt te leggen.
Langs de hoeve lopend verrijst het gebouw statig uit de grijze massa van de Corisbergweg. Grote mergelblokken wisselen zich af met bakstenen. Karakteristieke kleine halfronde ramen worden afgewisseld met vierkante nieuwerwetse varianten en meer naar links vinden we ruimere ramen, afgezet met een grijze steensoort en voorzien van oude tralies. De mengelmoes van ramen heeft een bevreemdend effect. Nieuwe vierkante ramen breken het karakteristieke geheel wreed op en zijn ongetwijfeld ingezet om niet meer dan een praktisch doel te dienen.
Aan de voorkant speelt dezelfde mix van stenen en ramen met het zonlicht, dat de muren lichtjes aait. Een grote ronde poort wijst de weg naar het binnenplein, waar keurig neergelegde pompoenen de tijd van het jaar verraden. De houten aanbouw en schuur wijzen de weg langs de huisjes naar meer weidegrond. Naar beneden kijkend valt het prachtige uitzicht van de zorgwoningen op, het is meteen duidelijk waar die glazen wand voor dient.
Ongetwijfeld is dit een heerlijke plek voor mensen om te wonen en werken. Mensen met een beperking worden daar dagelijks in begeleid op deze plek. Een boerderij kan uiteraard niet zonder winkel met boerenjam en gebak. Verse eieren, fruit en groenten. De hoeve heeft een ruimte groentetuin en een wei met fruitbomen en boerderijdieren. Ertussenin staat een ezeltje naast een oude bakstenen schuur, vergezeld van een tractor. Het lijkt wel of iemand ze daar zo heeft neergezet als onderdeel van een schilderijtje. Een boerderijschilderij: bijzondere bestemming in het groen.
Tekst: Irene van Wesel
Foto’s: Anita Hondong
Tags: Heerlen, Heerlerbaan, Hoeve Corisberg
Hartelijk dank voor dit mooie artikel. Prachtig ge/beschreven, hartverwarmend!
We zijn trots op deze plek waar wij mogen werken ( en wonen). Een bijzonder stukje Heerlen….
Vriendelijke groet,
Hannie Bindels