Literaire avond Kunstdagen Wittem: schilderen met woorden

Amber Helena Reisig en Stefan Franssen (links)

De gemiddelde leeftijd van de bezoekers ligt hoog en het aantal te laag, veel te laag. De literaire avond tijdens de Kunstdagen Wittem biedt poëzie, proza en muziek op hoog niveau. De ongeveer twintig aanwezigen weten het gebodene op waarde te schatten, maar laten zich in hun enthousiasme intimideren door de serene en imponerende sfeer van de kloosterbibliotheek van Wittem. Terwijl schrijfster Emma Curvers haar voor te dragen werk enigszins aan de omgeving heeft aangepast, kiest de Heerlense stadsdichter en aforist Harrie Sevriens zijn schrijfsels willekeurig. Onderdrukt gegrinnik is zijn applaus.

De blik wordt in de oude kloosterbibliotheek als vanzelf naar boven getrokken, via de wenteltrappen naar de rijen boeken en oude ornamenten. Maar ook de kunst aan de wanden, onder andere indrukwekkende schilderijen van mensen met een verstandelijke beperking, trekt de aandacht. De stem van de uit Heerlen afkomstige Amber-Helena Reisig (1992) haalt de gasten weer naar het heden. Amber-Helena is initiatiefneemster en presentatrice van de literaire avond. Ze schrijft poëzie, proza, drama en columns. In 2007 won ze de eerste voorronde van Write Now! in Limburg.

Amber Helena Reisig

Vanaf dat moment draagt zij voor uit haar werk op diverse plekken in het land. In 2008 won zij opnieuw de voorronde en eindigde in de top drie van de finale. Op haar eigen wijze, ietwat chaotisch (“ik ben een chaoot, heb ik u dat al verteld?”) en met humor (“ik draag een gedicht voor over God, maar dan anders”) leidt ze de toehoorders door het programma. Een aantal van haar gedichten draagt ze voor met begeleiding van Stefan Franssen op piano. Stefan studeert aan het conservatorium in Amsterdam. Deze stad is overigens de plek waar een deel van de gasten van deze avond elkaar heeft ontmoet.

Emma Curvers

Want niet alleen Reisig en Franssen wonen, werken en studeren in Amsterdam, ook Emma Curvers studeert er, filosofie. Ze groeide op aan de Wittemer Allee, zo introduceert ze zichzelf. “Ik vind het best spannend, want wat kan ik hier in de kloosterbibliotheek voorlezen en wat niet. Van mijn moeder mocht ik niets over mijn familie of seks vertellen.” Emma schreef daarom speciaal voor deze avond een verhaal in de trein van Amsterdam naar Limburg, over haar baantje bij de brasserie een paar deuren verderop met een vaste gast van het etablissement in de hoofdrol.

Björn van Rozen

Het muzikale gedeelte neemt Björn van Rozen voor zijn rekening. Zijn roots liggen in Wezep bij Zwolle. Hij is erg onder de indruk van de vleugel op het podium. Die bewondering is te horen in zijn virtuoze pianospel, maar vooral ook zijn teksten spreken tot de verbeelding. “Dit is mijn eerste lied op Limburgse bodem”, bekent hij. Een compositie over lange avonden, rokerige zolderkamertjes, te veel gedronken en te laat naar huis.

Harrie Sevriens

De Heerlense stadsdichter Harrie Sevriens leest op zijn eigen, onnavolgbare wijze voor uit de bundel Dit sowieso. Zijn moeder kwam uit Gulpen en Sevriens doet uit de doeken wat haar naar Wittem bracht. “Mijn opa had een boerderijtje in Gulpen. In de crisisjaren hadden ze het heel moeilijk. Mijn moeder werd naar het klooster van Wittem gestuurd om brood te halen. Ik kom het brood terugbrengen.”

Met haar verhaal Bal won Marijn Sikken uit Utrecht de schrijfwedstrijd voor jongeren Write Now! 2011. Het verhaal over Dirkje die anders is en die een duif met de naam Bal in een konijnenhok onderdak biedt, bestaat uit mooi gevormde zinnen die leiden naar een verrassend en ontroerend einde.

Marijn Sikken

Björn van Rozen besluit de avond met een lied met de titel Rookgordijn, een ode aan de sigaret die nergens meer naar binnen mag. Maar de deuren van de Wittemse bibliotheek sluiten niet eerder dan dat Harrie Sevriens een laatste vers letterlijk het publiek in slingert: “Wat is het geval, ik ben niet links, ik ben niet rechts, maar recht door zee, raak kant nog wal.”

Helaas is er geen sprake van een staande ovatie of van drommen bezoekers die de zaal verlaten. Wel is het duidelijk dat er zich genoeg jong en ook gevorderd literair talent in ons land en in deze regio bevindt. Schrijvers en dichters die met woorden schilderen en met zinnen kunstwerken bouwen. Een goede reden om er de volgende keer bij te zijn en de bibliotheek van Wittem tot de nok toe te vullen.

Kunstdagen Wittem (Literaire avond, Kloosterbibliotheek Wittem, 17 september 2011)

Tekst: Sandra Israel
Foto’s: René Bradwolff

    Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Plaats dit bericht op Twitter Geef dit als tip aan je Hyves-vrienden Voeg toe aan je Facebook-profiel Deel met je MySpace-vrienden Deel met je LinkedIn-contacten

    Tags: , , , , , ,

    3 comments

    1. Bedankt! Een mooi stuk is het geworden, heel lovend! Mooi dat jullie er bij waren!

    2. Mooi geschreven. Bier uit Wittem smaakt niet meer hetzelfde. Het is beter geworden!

    Leave a comment