Vorig jaar nog met ?, nu met !. Booch! heeft een nieuwe organisatie én een nieuwe doelstelling. Onderscheidender en meer aandacht voor nieuwe poptalent, dát moet het popfestival worden. Met het programma dat komend weekend in de binnenstad van Heerlen wordt gepresenteerd is Booch! op de goede weg.
Dat moet schrikken zijn voor verstokte Booch!-bezoekers: weinig grote acts dit jaar op Booch!. Een bewuste keuze. Met de komst van Parkcity Live – deze zomer voor de tweede keer georganiseerd – heeft Heerlen eindelijk zijn grote popfestival. Dat betekent nieuwe kansen voor Booch!, dat in 1998 werd opgericht Jan-Willem en Trudie Souren. Over de geschiedenis van het popfestival schreef Heerlen Vertelt onlangs uitgebreid. Anno 2011 maakt het festival een doorstart. De Nieuwe Nor nam de programmering over, de naam werd veranderd en de beeldtaal van het festival opnieuw onder handen genomen. Ontwerpbureau Homo Ludens deed z’n best. De aan Roy Lichtenstein verwante nieuwe stijl past bij een festival dat modern en vernieuwend wil zijn.
En ja, op de programmering mag Booch! trots zijn. Met Jacqueline Govaert – de voormalige zangeres van Krezip -, Destine en Pete Philly heeft het festival Nedertoppers van formaat. Interessanter? De nog relatief onbekende acts uit het buitenland én de sterke regionale basis. Drie daarvan mag je onder geen beging missen.
live-dubsteppen met Jazzsteppa
Hypernomaden, dat zijn de leden van Jazzsteppa. De shows van de Britten in Nederland zijn op de vingers van één hand te telen. In thuisland England geldt de band inmiddels als sensatie. Met dubstep als basis struinen de leden langs muzikale grenzen. Jazz, wereldmuziek, dub, hiphop, drum’n’bass en zigeunermuziek krijgen een plekje in de muzikale ontdekkingsreis. Ergens heeft Jazzsteppa wel iets weg van Kyteman’s Hiphop Orchestra, maar waar de Utrechter kiest voor lekker in het gehoor liggende pop, daar zorgt Jazzsteppa voor spanning, tinteling en ontregeling.
de retro-indiepop van Mon-O-Phone
“Alsof PJ Harvey niet in Engeland maar in het noordwesten van de Verenigde Staten geboren is en ergens rond 1988 met haar vriendje vlucht uit Great Falls, Montana om het geluk te vinden in Seattle. Dat gaat met vallen en opstaan. Én met rauwe, emotionele rock mét drummachine (oké, ik geef toe: die past wat minder goed in het plaatje). Muziek die weerspiegelt hoe het tienerstel moet overleven in het economisch en ideologisch kille klimaat van de laten jaren tachtig.” Zo omschreef ik Mon-O-Phone eind vorig jaar in Gonzo (circus). Koen Brouwers en Ciska Vanhoyland komen gewoon uit het Limburgse Zonhoven, ten noorden van Hasselt en ten westen van Genk. Het eerder dit jaar verschenen The Great Depression Of Mr And Ms Phono is retro-indiepop om je vingers bij af te likken. Mét scherpe randjes.
Dead Man’s Curse haalt grunge weer van stal
Over retro gesproken, de Lokale helden, hiervoor actief in bands als Blind Sight, Born From Pain, 37 StabwoundZ en Razor Crusade, van Dead Man’s Curse vinden inspiratie bij hardrockiconen als Ozzy Osbourne, Guns ‘n Roses en grungers Alice in Chains. Die laatste band is zonder twijfel de grootste bron van inspiratie. En ja, dat klinkt net zo goed als het zo op papier staat. Single ‘One Man Grave’ had zo op Facelift gekund. Band met potentie dus én gewoon uit de regio.
En dat is nog niet alles. Ook Audiofeel uit landgraaf (onlangs geïnterviewd door ZwartGoud), Piano Club uit Luik, Mioko Crew uit Aken en Jungle By Night uit Amsterdam zijn meer dan de moeite waard en ook…. Ach, weet je wat? We zien je gewoon op Booch!.
Booch! (12 tot en met 14 augustus, diverse locaties, binnenstad Heerlen).
Theo Ploeg
Booch! 2011 was wat ons betreft een succes: één van de meest aangename optredens tot nu toe, en een lekker gevarieerd programma met veel publiek.
Op naar 2012!