“Treurig dat er zo weinig aandacht is voor afwijkende muziek en dat er zo weinig goede podia voor zijn”, vat Joeri Adriaanse de situatie in ons land bondig samen. Sinds 2006 bast hij in Boutros Bubba, een van de parels in het ondergrondse popcircuit van Nederland. Ruw, ongepolijst en onontdekt. Of dat laatste gaat gebeuren? Adriaanse maakt zich een illusies. In het midden van het afgelopen decennium studeerde hij journalistiek in Zwolle, liep stage bij het het webzine voor marginale cultuur cut-up en maakte daar intrigerende radio. Te gek werk, vond Adriaanse, maar geen droog brood mee te verdienen. De commerciële journalistiek trok ‘m niet, dus verliet hij de Hogeschool voor Journalistiek, haalde z’n basgitaar uit de mottenballen en stapte de oefenruimte van Boutros Bubba binnen.
Meer dan een van de vele bijproject van muzikanten Gabry de Waaij en Jeroen ‘Spoelstra’ Warntjes was Boutros Bubba in deze tijd nog niet. Het trio debuteerde met de hilarische mp3-release ‘Hearing Voicst In A Beer Commercial Makes Me Wanna Get Drunk’. Mathcore, snoeiharde noiserock én humor in één. Ideale combi. Ingrediënten die ook aanwezig zijn op langspeeldebuut National Anthems (2009), uitgekomen bij platenlabel NarroMinded. Het tweede album staat op punt van verschijnen. “In ieder geval voor de herfst”, weet Adriaanse. “Het album hebben we een paar maanden terug opgenomen, de mix is zo goed als af. Daarna moet het gemastered en geperst worden.”
Het trio is onderdeel van de, in ondergrondse kringen bekende, scene rond het Hoofddorpse platenlabel Narrominded. De bandleden spelen en speelden in en samen met bevriende bands als Spoelstra, Gone Bald, Apneu en Katadreuffe. Muzikaal gelijkgestemd of juist niet, maar altijd met dat voor de scene specifieke gevoel. Wat dat is? Lastig te omschrijven. Af te durven wijken van de standaarden in pop, is wellicht de beste omschrijving. Neem Boutros Bubba. Echo’s van Neurosis en Jesus Lizard klinken door. Van mathcore leent het trio de ingewikkelde ritmes. Al is het nieuwe materiaal meer noise en ligt het tempo lager dan voorheen. De band is, samen overigens met Katadreuffe en Fine China Superbone, internationale top in het genre.
“En dan zijn wij nog maar een klein stukje van die margebeweging in Nederland”, benadrukt Adriaanse. “Er is overigens wel degelijk meer underground in ons land, maar dat zijn piepkleine groepjes mensen die hele andere muziek maken. Ik heb dus niet het gevoel dat we tussen de mainstreamartiesten zitten, want die komen we eigenlijk nooit tegen. Vooral kleinere bands die elkaar veelal weinig lijken te interesseren. Begrijp me niet verkeerd, er zijn dus wel degelijk dingen in Nederland die heel interessant zijn en de term ‘on-Nederlands goed’ vind ik altijd wat belachelijk. Maar je moet goed zoeken want je wordt doodgegooid met eh, andere dingen.”
Dat werd het duo de afgelopen maanden op tour in Engeland en Schotland nog maar eens ingewreven. Adriaanse vertelt enthousiast: “er is, veel meer dan in Nederland, een underground aanwezig waarin muziek die voor velen moeilijker in het gehoor ligt en raar is, erg levendig is. Glasgow is iets kleiner dan Amsterdam maar heeft veel meer bands die wat eigenwijzere en harde rock spelen. En dat geldt helemaal in Londen. Dat neemt allemaal niet weg dat in Engeland en Schotland de omstandigheden als vanouds slechter zijn voor ons soort bands dan in ‘Europa’, aangezien ze zichzelf er graag los van lijken te zien. Het is veel minder vanzelfsprekend dat je een slaapplek en eten krijgt bij een optreden. Laat staan een redelijk bedrag. Voor ons heeft dat voor het grootste deel wel goed uitgepakt, trouwens. Alright the Captain en The Wickets zijn bands waar we vrijdag in Haarlem en zaterdag en Heerlen mee spelen, daar hebben we op tour al mee gespeeld. Opnieuw vrienden gemaakt dus, net als de vorige keer.” Wedden dat ze er zaterdag in Heerlen weer nieuwe vrienden bij krijgen?
Boutros Bubba, Alright the Captain en The Wickets spelen zaterdag 23 april in Café Bluff, Heerlen.
Meer Boutros Bubba bij Narrominded en MySpace.
Theo Ploeg
Tags: Bluff, Boutros Bubba, Heerlen, noisecore, Parkstad
Dit is zo’n band waar het cliché ‘best bewaarde geheim van Nederland’ daadwerkelijk voor op gaat. Dat geldt trouwens ook voor Spoelstra wat mij betreft.