Is opportunisme een typische linkse of rechtse eigenschap? Afgelopen dinsdagavond reikten de Heerlense facties van GroenLinks en Trots Op Nederland elkaar de hand. Weblog Geen Stijl spon er garen bij. De creatieve sector in Heerlen ging los.
Wat er precies aan de hand was? Tijdens de raadsvergadering van afgelopen dinsdagavond tweette GroenLinks Heerlen: “Burgemeester Depla: De aanpassing vd website gem. Heerlen, heeft 190.000 gekost! Design: grote letters HEERLEN heeft 20.000 euro gekost!” Dat leverde op twitter direct tientallen reacties op. Teneur: ‘dat is wel heel veel geld’ en ‘dat had ik voor minder gedaan.’ Zoals wel vaker op twitter leek de discussie als een nachtkaars uit te gaan. En toen was daar Geen Stijl. Op woensdagochtend publiceerde Bert Brussen er de tweet van de lokale GroenLinks-fractie met wat gegevens om de discussie aan te wakkeren. Samenvattend: domeinnaam kost niets, webhosting ook niet en met WordPress kan iedere gek een goede site maken. Kortom: de Heerlense belastingbetaler betaalde 209.000 euro te veel. Twitter explodeerde.
Midden november vorig jaar uitte Christian Petermann ook al zijn ongenoegen over de nieuwe website en huisstijl van de Gemeente Heerlen. Op Hyves publiceerde het Trots Op Nederland-raadslid ‘Design, but not from Heerlen’, waarin hij betoogt dat er én veel te veel geld is uitgegeven én de opdracht niet is uitgevoerd door creatieven uit Heerlen. Tot veel ophef leidde dat destijds nu. Nu meldt Petermann zich echter weer aan het front. GroenLinks en Trots Op Nederland geven elkaar de hand.
Erg? Ach, dat is het spel dat Politiek heet. Gebrek aan kennis van zaken is daarbij geen vereiste, zo bewijzen de twee voorbeelden. Natuurlijk, de toegankelijkheid van nieuwe media speelt daarbij een rol. Het domme schaap dat de GroenLinks-tweet verstuurde had eerst drie keer adem moeten halen. Petermann maakt zich in zijn Hyves-column volstrekt belachelijk. Dom opportunisme kent geen politiek kleur. En Geen Stijl? Ach, Limburg-bashen zit Bert Brussen in het bloed.
Nee, veel erger zijn de reacties uit de creatieve sector van Parkstad. “Heb je gezien hoeveel geld die fuckers aan de site hebben uitgeven?”, tweet de een. “Een grof schandaal! Had ik gemaakt voor 500 euro!”, de ander. Twee reacties uit honderden. Over het logo dat volgens de lokale GroenLinks-fractie 20.000 euro heeft gekost lopen de gemoederen hoger op. Martijn Kagenaar, directeur strategie bij Zuiderlicht, het bureau uit Maastricht dat het logo maakte, blijft er bij @-Music rustig onder. Nee, er is geen 20.000 euro voor één logo betaald. Sterker nog: het logo is twintig jaar geleden ontworpen door Rob Vermeulen. Zuiderlicht bedacht een complete huisstijl op basis van dat logo. Ach, beluister de uitzending hieronder zelf.
Creatieven die de huidige site van de gemeente Heerlen menen te kunnen bouwen voor 20.000, ach doe eens gek, 50.000 euro leven in de veronderstelling dat er maar één soort website bestaat. En of je er nu eentje maakt voor de plaatselijke pizzaboer of voor een gemeente? Maakt niets uit. Dat de gemeente Heerlen niet met dat soort amateurs in zee gaat, is een zegen. Een gemeentelijke website dient immers aangesloten te zijn op de interne bedrijfsprocessen en moet gegevensuitwisseling mogelijk maken met andere overheidssysteem als DigiD. In het laatste decennium van de vorige eeuw ben ik als projectleider betrokken geweest bij dergelijke ingewikkelde systemen. En nee, 200.000 euro is geen raar bedrag voor zo’n project. Of er in Parkstad een bedrijf is dat een dergelijk project aankan? Lijkt mij sterk.
Toch schreeuwde de creatieve sector van Heerlen moord en brand. Regeert inmiddels het domme opportunisme in de economisch meest interessante sector van de stad? Lieten de creatieven – toch bepaald niet dom – zich voor deze ene keer overbluffen door zoveel zekerheid bij de Heerlense GroenLinks-fractie én internetfenomeen Geen Stijl? Laat ik het voorzichtig houden op die laatste optie.
Links:
www.heerlen.nl
reactie van Martijn Kagenaar bij @-Music
‘Design, but not from Heerlen’ van Christian Petermann
Theo Ploeg
Tags: Geen Stijl, GroenLinks, Heerlen
gelukkig heeft de gemeente heerlen de site in ieder geval niet laten maken door de creatieve heerlenaar die hem had kunnen maken voor € 500. dan hadden ze een slecht product in handen gehad, dat lijkt me alles behalve de bedoeling. deze ontwerper maakt waarschijnlijk ook een complete huisstijl voor dat bedrag…
Bij deze wil ik aangeven dat Dutch, but not from Holland niets met ‘design, but not from Heerlen’ te maken heeft. Ik betreur het dat de naam die wel heel erg lijkt… gebruikt wordt in een politiek spel.
De kritiek op de keuze die door de gemeente Heerlen gemaakt is mag m.i. geuit worden. Maar onder eigen vlag.
Daarnaast denk ik, maar dat is mijn persoonlijke mening, dat een goede site en huisstijl niet goedkoop zijn en dat onderhoud ook betaald moet worden. Voor wat dat betreft sluit ik mij aan bij Aline, hierboven.
In de discussie over de nieuwe stijl en website van de gemeente Heerlen lopen een aantal zaken door elkaar. Laat ik proberen ze op een rij te zetten.
1. ik vraag me af of de bewerking dat ‘de creatieve industrie in Heerlen moord en brand schreeuwt’ recht doet aan de waarheid. volgens mij herkennen veel CI stakeholders zich niet in boven beschreven reacties. het is een gevoelige politieke en weinig op inhoud gevoerde discussie waardoor er een voorzichtigheid bestaat om betrokken te worden in de discussie.
2. de discussie gaat over het betrekken van de creatieve industrie uit Heerlen bij opdrachten vanuit de gemeente Heerlen. ik ben het eens dat de gemeente ook moet kijken naar jonge ondernemers uit haar stad. maar voorop staat dat de gemeente Heerlen het voor haar beste product krijgt. als gemeenten uitsluitend zouden kiezen voor hun ‘eigen’ bedrijven leidt dat tot een soort protectionistisch aanbestedingsbeleid. dat lijkt me niet wenselijk.
3. zou de discussie zo groot zijn geworden als het resultaat bevredigend zou zijn? in hoeverre is design en stijl een smaak kwestie? het is een taak van de raad om het bestuur uitgaven te laten verantwoorden.
mijn persoonlijke mening is dat de nieuwe website niet recht doet aan de dynamiek en de positieve energie die Heerlen de afgelopen jaren kenmerken. neem alleen het feit dat er niet gekozen is voor een Open-Source CMS systeem (het systeem waarmee je een website beheert), terwijl er landelijk enkele jaren geleden een actieplan Open Source en Open Standaarden is vastgesteld. de site kenmerkt zich door dit soort conservatieve keuzes en bijbehorende uitstraling. keuzes die weinig recht doen aan de progressieve koers die de stad op een aantal terreinen vaart.
4. de gretigheid waarmee landelijke media op dit verhaal springen komt vooral door de genoemde bedragen. Het is schrikken als ‘de belastingbetaler’ twee ton moet neerleggen voor een logo en een website. dat het genuanceerder ligt dan de verhalen van Christian Petermann doen geloven hoeft geen betoog. Martijn Kagenaar geeft dat ook aan in zijn reactie op Q-Music. Voor wat betreft de website ben ik met Theo Ploeg eens dat dit soort trajecten intensief zijn en dus een bepaald kostenplaatje dragen. Maar zolang er ondoorzichtigheid is waarom deze trajecten zo duur zijn, blijft de discussie ongenuanceerd.
5. de “Heerlen logo” discussie is geen incident. eerder is dezelfde discussie gevoerd aangaande de huisstijl van de gemeente Maastricht en het logo van regiobranding Zuid-Limburg. hier werden in het aanbestedingstraject geen Limburgse bureau’s uitgenodigd.
we zullen ook kritisch naar onszelf moeten kijken. waarom weten opdrachtgevers regionale bureau’s moeilijk te vinden? stralen we wel de kwaliteit uit die dit soort opdrachten vereisen of moeten we daar nog een slag slaan. de creatieve industrie zal de soort vragen aan zichzelf moeten gaan stellen.
Tenslotte dringt zich bij mij de vraag op welk plezier Christian Petermann c.s. “hun stad” Heerlen doen met het opblazen van deze discussie in landelijke media. De enige drijfveer die ik kan ontdekken is eigen politiek gewin. Jazeker, de discussie moet gevoerd worden. Sterker nog, de creatieve industrie zou de discussie naar zich toe moeten trekken en niet aan de politiek moeten overlaten. Maar volgens mij wil de creatieve industrie deze discussie niet via Twitter, Geenstijl of via Hyves voeren.
Daarom, ik stel voor dat we deze discussie tot thema van de volgende Cultuurbrouwerij maken. We nodigen betrokken stakeholders uit en geven hen een podium. Maar het moet wel een discussie zijn die gevoerd wordt op basis van inhoud, feiten en volledigheid. En niet op basis van 140 tekens.
Even over punt 2 van Maurice;
Er is door de gemeente een verordening vastgesteld waarin de Heerlense Creative Industrie voorgetrokken wordt. Echter er zijn hierna veranderingen geweest in de landelijke aanbestedingsregels. Hierdoor is de door Heerlen vastgestelde verordening niet meer uitvoerbaar. De website en ook het logo moesten dus landelijk worden aanbesteed.
Slecht onderbouwd en onfatsoenlijk artikel van Theo, uitstekend betoog van Maurice. Een aantal zaken liggen ten grondslag aan dit hele verhaal en de discussies die eruit zijn voortgevloeid. Ik zal ze Buchstabiert doorlopen zodat Theo ook snapt hoe de vork aan de steel zit alvorens hij in de pen klimt.
Actiepunt 14, juli 2009, ‘Creatieve Industrie Heerlen’, College > ‘Wat vooraf ging’
In dit inmiddels beruchte actiepunt geeft de gemeente Heerlen aan de lokale creatieve industrie waar zij naast de culturele lente op focust en de mond van vol heeft deze te willen betrekken bij de opdrachten die nu voor ophef hebben gezorgd:
- de nieuwe corporate identity van de gemeente Heerlen (ja, Theo, dat gaat verder dan enkel 7 letters, lees je zaakjes goed voordat je met van alles en nog wat gooit)
- de vormgeving van de website van de gemeente Heerlen waarbij ‘look and feel’ centraal dienen te staan
- de implementatie, uitvoering van de website met al haar facetten (Theo noemde er een aantal en deze had ik bij mijn vooronderzoek ook meegenomen naar de lokale concurrentie)
Wat gebeurt er vervolgens?
De afdeling communicatie gemeente Heerlen legt actiepunt 14 compleet naast zich neer met als voornaamste reden dat ‘kwaliteit en maatstaven’ voor dergelijke opdrachten niet voorhanden zijn binnen de gemeentelijke grenzen.
Buro’s uit Maastricht voeren de corporate identity en de grafische vormgeving uit van de website, Seneca Delft bouwt de website. Dit gegeven is veel creatieven en bedrijven in de Heerlense creatieve industrie tegen het zere been. Zeker met het gegeven dat de gemeente de mond vol heeft van deze industrie en het vaak opvoert als paradepaardje.
Er is geen gebruik gemaakt van bijvoorbeeld het uitzetten van bijvoorbeeld een pitch onder de Heerlense creatieve industrie, kortom, een lokale gemiste kans om zich te profileren. Ik heb dit afgelopen raadsvergadering meermaals aan de orde gebracht.
Wie is verantwoordelijk voor deze gang van zaken in mijn optiek? Het hoofd communicatie van de gemeente Heerlen die belast was met de uitvoering van de 3 genoemde opdrachten. Formeel valt de corporate identity onder de portefieulle van de burgemeester maar dit speelde zogezegd al voor zijn tijd dus ik reken hem dit niet direct aan, ik reken het het hoofd communicatie aan.
In mijn eerste stuk ‘Design but not from Heerlen’ heb ik het zogenaamd ontbreken en voorhanden zijn van bedrijven die in Heerlen in staat zijn tot realisatie van de 3 opdrachten gepareerd. Er is naar mijn mening wel degelijk kwaliteit van buro’s in het Heerlense voorhanden en ik heb er een aantal genoemd, ook afgelopen dinsdag.
Daar is niet naargekeken en zo kreeg ik tijdens de Glaspaleis de zoveelste bijval van een bekend Heerlens buro:”We snappen het niet, waarom zijn wij niet gevraagd?” En terecht. De eindconclusie die ik verbind aan deze opdrachten is dat het simpelweg een gemiste kans was voor de Heerlense creatieve industrie.
Het had allemaal op een andere wijze gekund, gewoon jammer, niets meer, niets minder. Het is gebeurd en je kunt het enkel nog betreuren en alert zijn dat dit soort verplichte actiepunten toekomstig niet naast zich neergelegd kunnen worden.
De opdrachten
Wat de website betreft ben ik te rade gegaan bij diverse personen en zakenrelaties uit het circuit en heb hen gevraagd naar de gebruikte systemen, licenties, onderhoudskosten, de aard en structuur van de website.
Daar kwamen al een aantal kritische reacties op niet alleen het bedrijf Seneca en ervaringen daarmee maar ook het gekozen systeem en alle bijkomende zaken. Buiten een aantal platte opmerkingen van GeenStijl waren er ook reacties van personen die ook nader zijn ingegaan op het systeem, zeer interessant, heb je die ook bekeken Theo?
Zijn er bedrijven in Heerlen die deze website hadden kunnen realiseren? Uiteraard. Eva-Katrien zei het ook al. Mijn eerste blik op de website was een constatering dat de layout veel te grafisch is aangepakt en er te weinig met webdesign is gedaan, de implemenatie van filmpjes, de verwevenheid van social media en ga zo maar door. Collega raadsleden die niet thuis zijn in deze webbranche merkten o.a. op dat het zoeken van gemeentelijke documenten nogal warrig is.
Wat ik ook inhoudelijk aankaartte was het gebrek van de aanwezigheid van meer talen en de ‘Heerlen-branding’ die in mijn optiek een mooie samensmelting had kunnen zijn tussen verschillende Heerlense creatieven. Met de meertaligheid is inmiddels iets gedaan, zij het nog veel te summier en nog steeds niet bepaald ‘look and feel’.
In tegenstelling tot Theo’s populisme heb ik ook voorbeelden aangedragen van andere steden die het naar mijn optiek wel goed hebben aangepakt, bijvoorbeeld Valencia, Monte-Carlo, Florence en Luik.
De nieuwe corporate identity heb ik betiteld als een identity van een bedenkelijk niveau, ook weer een gemiste kans om Heerlen internationaal verder in de picture te zetten.
Ik heb mijn eigen gemeentelijke kaartjes geweigerd en zal op korte termijn met een alternatief komen voor eigen gebruik die ik zal voorleggen bij een 12-tal Heerlense buro’s voor het filteren van een mening over wat ze er van vinden.
Het interpellatiedebat
Afgelopen dinsdag vond er een interpellatiedebat plaats in de raad om de gehele gaan van zaken eens kritisch onder loep te nemen.
Hierover heb ik verslag gedaan middels de blog ‘Design, but not from Heerlen Part II’. Het twitterbericht van collega Rahnamai werd door GeenStijl opgepakt en dan wordt het natuurlijk in alle proporties opgeblazen en kan men ook het kaf van het koren uiteindelijk niet meer scheiden.
Ik heb dit wel gedaan middels de blogs middels hoor, wederhoor, onderzoek en argumenten. Reacties van collega designers zijn erin verwerkt, over reacties hierop van huisstijlen van 500,- doe ik uiteraard geen uitspraken, het ligt genuanceerder.
De Telegraaf pakte het GeenStijl sensatie twitterbericht op en de discussie omtrent de gang van zaken en de look brandde los. De discussie omtrent deze topic juich ik uiteraard toe, goed dat het gebeurd.
Het is zonneklaar voor de afdeling communicatie Heerlen dat zij bij een volgende keer met een dergelijk actiepunt wel actief gaan kijken naar mogelijkheden om de lokale bedrijven erbij te betrekken. Net zoals ik in de weer ben om lokale filmbedrijven bij de ‘Parkstad vs Bollywood’ lobby te betrekken en dat begint zijn vruchten af te werpen en diegenen die hiervan weten kunnen dit beamen. Daarnaast de komst van een korte speelfilm met Derek de Lint opgenomen op lokaties in Parkstad, kortom positieve ontwikkelingen.
Is hier nog een avond voor nodig in de Cultuurbrouwerij van februari zoals Maurice oppert? In mijn optiek verspilde energie. Het punt is gemaakt en de kous is af.
Veel zinvoller en interessanter vind ik een discussie omtrent ‘Parkstad filmproductiegebied’ en de ‘Parkstad – Bollywood Connection’, zaken waar Heerlen en de Zuidlimburgse regio toekomstig garen bij kunnen spinnen. Misschien iets voor jou Theo?
Tip voor Theo: Rij de volgende keer eerst een half dagje in je Manta en onderzoek de kwestie zorgvuldig. Pleeg hoor en wederhoor, doe je onderzoek en kom dan op proppen met een artikel. In feite doe je het geen haar beter dan de Telegraaf en dat voor een journalist, jammer… Neem een voorbeeld aan een andere Theo die dit wel doet: Theo Sniekers.
Christian Petermann
Ik sluit me graag bij Maurice Hermans aan. Een mooi thema voor de volgende Cultuurbrouwerij. Deze discussie hoort daar thuis en niet in een politieke kreettweet.
De vuile was hang je zelf pas buiten, wanneer de eigen wasmachine het niet meer doet. Geen Stijl maakt deze was niet schoon. Onze eigen kracht wel. Parkstad heeft dit zelf afgeroepen gedoe toch niet nodig.
Nu begrijp ik waarom Twitter slechts 140 tekens toestaat. Zie jullie op de CB.
Even een uitstapje: morgenavond Cultuurbrouwerij over ‘leegstand’. Wanneer het ervan komt, wil ik een “droom” beschrijven: permanente/mobiele filmlocatie(s) in Parkstad, mede mogelijk door leegstand. Zou graag eens met Christian Petermann praten. Kan mijn droom zomaar uitkomen! Ook goed voor Cultb pt.4 of verder.
Over de nieuwe huisstijl van Heerlen is zo te zien een stuk beter nagedacht dan over de Hyvespagina van meneer Petermann.
Het ondersteunen van de lokale economie kan ook een keerzijde hebben: als het een product oplevert wat niet goed genoeg is, kun je gewoon beter over de grenzen kijken.
Los van alle goede argumenten hier boven ben ik van mening dat:
De prijs niet te hoog hoeft te zijn, dit soort trajecten vereisen nu eenmaal veel werk.
Als er dan een groot bedrag moet worden betaald je een bepaald niveau van functioneren mag verwachten. Voor mij is de site vrijwel geheel onbruikbaar. Ik mis:
a) Leesbare menu’s, de transparantie maakt voor mij de menu’s onbruikbaar. Plastic vormgevings trucjes boven de functie verheffen is niet erg sterk.
b) Data bij pagina’s, ik kan totaal niet vinden wanneer iets is geschreven / gepost. Alleen wanneer het voor het laatst is gewijzigd. Erg zwak, vooral voor informatie aan burgers. Je stelt je steeds de vraag of iets actueel is!
c) overvloed aan meer.. en lees verder… links!
d) ik zie het oude logo…. en ook nog steeds van kleur veranderen!?
Nu wil ik al deze minpunten (waaronder A en B het ergst) niet aan het ontwerp bureau toewijzen. Waarschijnlijk ook het gebrek aan kennis van diegene binnen de gemeente die de functional requirements niet goed heeft opgesteld. Aan de andere kant hoort men daarop gewezen te worden door het ontwerp bureau/software ontwikkelaar.
Prijzen van €500 euro zoals geroepen zijn natuurlijk onzin! Daar maak ik de alleen de foto’s voor zo’n site nog niet voor. Laat staan de hele site ontwerp met infrastructuur en procedures
Ben wel benieuwd wat er eigenlijk gebeurd is NA de CB… is er nog gesproken met Petermann?