Tien jaar jaar na de eerste Euregiobahn tussen Heerlen en Aken werd afgelopen zomer de samenwerking tussen beide steden geïntensiveerd. De stadsregio Parkstad Limburg en StädteRegion Aachen bezegelden een nieuwe stap in de richting van grensoverschrijdend openbaar vervoer. Goede zet? Zeker! Maar voor échte samenwerking is meer nodig dan goede sier maken op ambtelijk niveau.
“Dit valt toch niet te begrijpen!’, verzucht een man en werpt de armen in de lucht. Zijn vrouw kijkt hem radeloos aan. Een groepje andere reizigers beent naar de informatiebalie van NS. Zonder resultaat. De norse medewerkster van de Nederlandse Spoorwegen bijt het vijftal een paar woorden toe en verdiept zich daarna weer in haar tijdschrift. Reizigers kijken elkaar verbouwereerd aan. Inmiddels zoeken de man en vrouw vloekend hun heil elders. Ze nemen de bus.
Wat er aan de hand is op station Heerlen? Ach. Dagelijkse beslommeringen. De kaartjesautomaat van de Euregiobahn functioneert niet. Het apparaat accepteert enkel nog muntgeld. Briefjes en betaalpassen spuugt het uit. Niets nieuws. Al ettelijke malen stond ik de afgelopen maanden vertwijfeld in de stationshal. Geen functionerende automaat én een trein die op het punt staat te vertrekken. Missen is een uur wachten, want de Euregiobahn tussen Heerlen en Aken heeft niet bepaald een tijdschema dat bij een stad pas.
“Dat is niet onze verantwoordelijkheid, meneer. Dan moet u bij de Deutsche Bahn zijn”, beet dezelfde norse medewerkster mij een tijd geleden toe. Een mannelijke college schoot haar te hulp. “U kunt een kaartje naar Aken alleen bij die automaat kopen. We kunnen u niet verder helpen”, klonk het toen ik het voorval als ‘vreemd’ bestempelde. Discussie gesloten. Vreemd en nog eens onwaar ook. Op de website van de Euregiobahn staat dat zowel Deutsche Bahn als NS partners zijn. In Aken is een kaartje naar Heerlen zo gekocht. Kan bij het loket of bij een van de vele kaartautomaten. En, oh ja, een kaartje naar Purmerend kopen? Geen probleem.
Wie van Heerlen naar, pakweg, Mainz reist kan enkel een kaartje naar Aken kopen. Zo ver gaat de regionaliseringsgedachte bij de NS. Moeilijk uit te leggen aan die tientallen reizigers die afgelopen weekend de kerstmarkt van Aken wilden bezoeken, maar uiteindelijk stranden bij een niet-werkende automaat en onwelwillend treinpersoneel. De Euregio onwaardig. Na het verdwijnen van de treinroute van Maastricht naar Aken, waarin de provincie Limburg schitterde door stompzinnig korte termijndenken, duurde het tot 2000 voordat er een acceptabele treinverbinding naar Duitsland op potten was gezet. Met dank aan particuliere initiatiefnemers in de regio Aken.
Limburg liet het project de eerste jaren gewoon links liggen. Tot de lokale bestuurders door hadden dat er goede sier gemaakt kon worden met grensoverschrijdende samenwerking. En zo werd uiteindelijk deze zomer de samenwerking tussen Parkstad en Aken officieel bezegeld. En er staat nog meer op stapel. De lijn doortrekken naar Maastricht en het verlengen van de intercity-verbinding Eindhoven-Heerlen naar Aken en Keulen (projectnaam: Thalinx). Inmiddels is er geld door het rijk beschikbaar om tussen Heerlen en Herzogenrath een spoorverdubbeling te realiseren. Op internet heet het trots: ‘samen met de NS en DB wordt nu op basis van dienstregelingsonderzoeken de invoering van deze lijn voorbereid.’
Fijn, maar de werkelijkheid is weerbarstiger. En vraagt om meer dan mooie woorden. Die ‘Samen de toekomst in!’ van afgelopen zomer? Bleven woorden. Met dank aan de kortzichtigheid van de Nederlandse Spoorwegen.
Links:
www.euregiobahn.eu
Persbericht Euregiobahn 21 juni 2010
Informatie over Thalinx bij Knowlinx
Theo Ploeg
